گفتمان انقلابي اشياء: گذار از چرخش فرهنگي به چرخش مادي

اين مقاله درباره چگونگي زايش سوژه انقلابي در تقاطع زبان و ماديت در سال‌هاي منتهي به انقلاب اسلامي است. مقاله به‌طور خاص به‌دنبال روشن كردن ارتباط دروني واژگان علي شريعتي به‌عنوان ايدئولوگ انقلاب اسلامي، جهان اشياء و شكل‌گيري سوژه انقلابي در تهران است. اين تحليل از طريق بررسي درهم‌آميختگي اشيائي مانند ماه، بدن، و ادكلن‌هاي گران از يك‌سو، و واژگان كليدي شريعتي مانند «حق و باطل»، «ظلم»، و «امپرياليسم» از سوي ديگر، ميسر شده است. اين مقاله با استفاده از روش تفسير روايي زندگي‌نامه (BNIM) كه برگرفته از سنت جامعه‌شناسانه هرمنوتيك عميق است، نشان مي‌دهد هم‌آميزي دو جهان مادي و زباني باعث شكل‌گيري و بسط كنشگري‌هايي شد كه انقلاب و سوژه‌هاي آن را ميسر كرد.