ضرورت كاربست عرفان اسلامي در مديريت انقلاب اسلامي

هدف: يكي از مهم‌ترين عوامل تأثيرگذار در پيدايش و بقاي انقلاب اسلامي در كشور ايران، مديريت عرفان اسلامي بر مشي امام ‌خميني(ره) است. عرفان اسلامي در اين مشي في‌نفسه در همه ابعاد وجودي بشر، اعم از مادي و معنوي، فردي و اجتماعي، مكتبي يكپارچه عملي بشمار رفته و بيشتر خود را در بحث مديريت اجتماع و نظام متجلي مي‌سازد، به‌گونه‌اي كه مي‌توان گفت تأثير مثبت و منفي آن به نسبت قرب و بعد اين مشي مديريتي بر ساحت‌هاي انقلاب همچون فرهنگ، اقتصاد، سياست و غيره ملاحظه مي‌شود.اين پژوهش با هدف تبيين ضرورت تأثيرپذيري انقلاب اسلامي از مديريت عرفان اسلامي صورت مي گيرد روش پژوهش: به‌كار گرفته شده مبتني بر نظرات جمعي از صاحب نظران مرتبط در دو قلمرو عرفان اسلامي و مديريت، است. بدين‌جهت در مرحله اول ضمن مطالعات كتابخانه‌اي و ساخت گزاره‌هاي مديريتي از مجموعه احوال و مقامات در عرفان اسلامي و سپس تهيه پرسشنامه مرتبط با آن اهتمام شد و در نهايت اين ضرورت مطابق سنجه پارسونز بررسي شد يافته‌ها: كه با كفايت شايستگي نيل به اثربخشي در عمل مواجهه شد و در چهار بُعد اثربخشي: انطباق، كسب هدف، يگانگي و حفظ الگوها مورد تأييد صاحب نظران مرتبط قرار گرفت. نتيجه‌گيري: اين پژوهش بهداشت و تقويت و ارتقاء نظام مديريت انقلاب اسلامي را با بهره جويي از عرفان اسلامي ضروري دانسته و در پيش گيري از انحراف مديران در سطوح مختلف انقلاب تاثير گزار معرفي مي نمايد و نيز مي‌تواند عامل و انگيزه مشوقي در پژوهش‌گري افزون‌تر اين حوزه نسبتاً مغفول باشد.

no abstract