تحليل نسبت دين و دينداري با شبكه‌هاي اجتماعي سايبري

اين مقاله در پي آن است نسبت پديده شبكه‎ هاي اجتماعي سايبري با دين و دينداري را با روش عقلي و تحليلي بررسي كند و كوشيده است برخي ديدگاه‌هاي تحليلي در اين موضوع را طرح و در آن مناقشه كند. بر اساس ديدگاه مختار، با توجه به تفاوت مفهومي دين، معرفت ديني و دينداري لازم است به نسبت‌سنجي و پايش تأثير متقابل هر يك از اين مفاهيم با پديده نوين شبكه‌هاي اجتماعي سايبري پرداخته شود. با اين نگاه مي‌توان از تأثير دين در معماري و مديريت شبكه‌هاي اجتماعي سخن گفت و نيز مي‌توان تأثير اين شبكه‌ها بر دينداري را نشان داد. در تحليل نسبت شبكه‌هاي اجتماعي سايبري بر دينداري، تحليل توافق يا تنافر ساختار، بافتار و بنيان‌هاي دين و شبكه‌هاي اجتماعي به مثابه دو سيستم و سازمان كه مرتبط با انسان عمل مي‌كنند، اهميت دارد. بر اساس نتايج به‏ دست‌آمده به نظر مي‌رسد سيستم و ساختار شبكه‌هاي اجتماعي برخاسته از مبادي غربي، تنافر ساختاري و شكلي با سبك سازمان دين دارد؛ به گونه‌اي كه انس و درگيرشدن با آن، تأثير معكوس و منفي بر دينداري جامعه دارد؛ همچنين انتظار مي‌رود اين شبكه‌ها با چنين ساختاري به تعدد قرائات و رواج قرائت­هاي غير رسمي از دين بينجامد. از طرفي دين مي‌تواند در طراحي شبكه هاي اجتماعي و نحوه فعاليت و زيست در آنها تأثيرگذار باشد.