تبيين نقش خوداجتماعي شهروندان تهراني بر توسعه پايدار شهري (مورد مطالعه: منطقه 2 شهر تهران)

يكي از ملزومات اجتناب ناپذير در جهت توسعه پايدار شهري، بها دادن به خود اجتماعي شهروندان است. خود اجتماعي، ميزان اعتماد به برنامه ها و ساختارهاي دولتي و نهادهاي تصميم گير حوزه شهري را مشخص كرده و احساس تعلق شهروندان را افزايش مي دهد كه اين امر در نهايت به ايجاد توسعه پايدار شهري در ابعاد مختلف اجتماعي، اقتصادي و زيست‌محيطي، كمك شاياني خواهد نمود. از همين رو هدف اصلي مقاله، بررسي و تبيين نقش خود اجتماعي شهروندان تهراني بر توسعه پايدار شهري است. پژوهش حاضر از لحاظ ماهيت در زمره تحقيقات توصيفي تحليلي و به لحاظ نحوه گردآوري داده ها از نوع روش پيمايشي با استفاده از ابزار پرسشنامه مي باشد. جامعه آماري اين تحقيق، ساكنين منطقه 2 شهر تهران، و تعداد نمونه مورد مطالعه 600 نفر از شهروندان 18 سال و بالاتر اين منطقه بوده است. يافته هاي بدست آمده نشان داد خوداجتماعي با توسعه پايدار شهري رابطه معناداري داشته است. همچنين دو بعد خوداجتماعي يعني شايستگي اجتماعي و مسئوليت اجتماعي نيز تاثير معناداري بر توسعه پايدار شهري داشته اند.