بررسي بيان فيبرونكتين در ژانت سل گرانولوماي محيطي و مركزي فكين و ژانت سل تومور استخوان به روش ايمنوهيستوشيمي

مقدمه:مطالعه ي حاضر با هدف بررسي بيان فيبرونكتين در ژانت سل گرانولوماي محيطي (PGCG) و مركزي (CGCG) فكين و ژانت سل تومور (GCT) استخوان به روش ايمنوهيستوشيمي انجام شد. مواد و روش ها: در اين مطالعه گذشته نگر، 15 نمونه PGCG، 15نمونه CGCG و 10 نمونهGCT  از آرشيو دانشكده دندانپزشكي و بيمارستان قائم مشهد انتخاب شدند. الگوي توزيع، الگوي رنگ پذيري و شدت بيان فيبرونكتين در ماتريكس خارج سلولي به روش ايمنوهيستوشيمي براساس دستورالعمل كارخانه سازنده بررسي شد. يافته ها: از نظر شدت بيان، 26 مورد (65 درصد) شدت بيان قوي را نشان دادند. 64/3 درصد از نمونه هاي PGCG، بيان ضعيف را نشان دادند، در حالي كه در 46/3 درصد موارد، ايمنوراكتيويتي شديد در نمونه هاي CGCG مشاهده شد. تفاوت آماري معناداري بين PGCG و GCT هم در بيان شديد و هم در بيان ضعيف ديده شد. در 19 نمونه از ضايعات مورد مطالعه، الگوي رنگ پذيري به صورت رتيكولار-فيبريلار بود. الگوي رتيكولار-فيبريلار و فيبريلار در ضايعات CGCG و الگوي رتيكولار در ضايعات PGCG شيوع بيشتري داشت. بطور كلي تفاوت معناداري از نظر آماري بين الگوي رنگ پذيري و نوع ضايعه گزارش شد. در 33 نمونه الگوي توزيع به صورت يونيفرم بود كه اين الگو در ضايعات CGCG توزيع بيشتري داشت و بيشترين موارد الگوي توزيع فوكال در ضايعات PGCG مشاهده شد. الگوي توزيع به نوع ضايعه بستگي نداشت. نتيجه گيري: يافته هاي مطالعه حاضر نشان دهنده ي شباهت بيشتر بيان ماركر فيبرونكتين در ضايعات CGCG و GCT بود. بنابراين تحقيقات بيشتر جهت بررسي پاتوژنز مشابه در اين ضايعات ضروري به نظر مي رسد.