سنجش ميزان مسئوليت پذيري زيست محيطي گردشگران ( مطالعه موردي : شهرستان رامسر )

گردشگري، صنعتي است كه مزاياي آن از منظر اقتصادي، اجتماعي فرهنگي و زيست محيطي مورد تاييد مقامات، مسئولين و پژوهشگران در تمامي دنيا قرار گرفته است، با اينحال در كنار مزاياي زيادي كه بهمراه دارد معايب و خساراتي را نيز متوجه مناطق گردشگرپذير يا ميزبان مي كند، زباله پراكني، تخريب جنگلها، آلودگي سواحل، الودگي صوتي و هوا و... كه بخش عمده اي از آن بر عهده ي گردشگراني است كه بدلايل متعددي كه بخشي از آن به عدم آگاهي و يا بي مسئوليتي آنان نسبت به محيط زيست باز مي گردد، تجلي مي يابد. لذا هدف از اين پژوهش ارزيابي ميزان مسئوليت پذيري گردشگران در قبال محيط زيست و دلايل بروز چنين رفتارهايي در نواحي گردشگري شهرستان رامسر مي باشد. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نوع تحقيقات مقطعي و پيمايشي مبتني بر پرسشنامه است. ابزارهاي مورد استفاده جهت گردآوري اطلاعات، مشاهده، پرسشنامه و مصاحبه مي باشد. جامعه آماري گردشگراني بوده اند كه در تابستان سال 1397 از شهرستان رامسر ديدن نموده اند و بر مبناي فرمول كوكران تعداد 384 نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شدند. در پايان فرضياتي كه مطرح شده بود توسط آزمونهاي آماري دي سامرز و تاي بي كندال تجزيه و تحليل شدند. نتايج نشان دادند كه متغيرهاي ميزان تحصيلات و سن گردشگران بر ميزان مسئوليت پذيري زيست محيطي آنان تاثير مثبت و معناداري دارد و همچنين بين پايگاه اقتصادي گردشگران با مسئوليت پذيري نيز همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد.