پيراسنجه‌هاي رشد، نرخ مرگ و مير و نسبت بهره‌برداري ماهي زرده (Euthynnus affinis Cantor, 1849)، در آب‌هاي استان هرمزگان

ماهي ­زرده يكي از تون ماهيان اقتصادي در شمال خليج ­فارس و درياي­ عمان مي‌ باشد. به ­منظور الگوي بهره‌ برداري مناسب از ذخاير اين­ گونه نياز است كه برخي شاخص‌ هاي پويايي ­شناسي جمعيت آن دائماً مورد بررسي و سنجش قرار گيرد. اطلاعات مورد نظر به ­صورت تصادفي ساده از سه تخليه‌ گاه عمده اصلي بندرجاسك، بندرعباس و بندرلنگه در استان هرمزگان از فروردين تا اسفند 1394 جمع‌ آوري شدند. ميانگين طول چنگالي ماهيان زرده 60/1 سانتي‌ متر بود. ­مقادير a­و­b در رابطه طول- وزن به­ ترتيب 5-10× 12/ 2 و 2/84 به ­دست آمدند كه بيان­ كننده رشد آلومتريك اين ­گونه مي‌ باشد. پيراسنجه‌ هاي رشد L∞ ،K و t0 به ­ترتيب 90/9 سانتي‌ متر، 0/78 بر سال و 0/15- سال به ­دست آمدند. طول چنگالي ماهي زرده در پايان يك ­سالگي، دو­سالگي و سه ­سالگي به­ ترتيب 53/8، 73/9 و 83/1 سانتي‌ متر بود. شاخص رشد برابر با 8/77 محاسبه شد كه با ساير مطالعات صورت گرفته مطابقت داشت. مرگ و مير كل، طبيعي و صيادي به ­ترتيب برابر با ­2/49، ­0/85 و 1/64 بر سال بودند. مقادير Fopt و Flimit به ­عنوان نقاط مرجع زيستي به­ ترتيب 0/43 و 0/56 بر سال محاسبه شدند. نسبت بهره‌ برداري براي اين­ گونه 0/66 تخمين زده شد. نتايج اين بررسي نشان داد كه برداشت از ذخاير ماهي زرده در استان هرمزگان بيش از حد بوده و پيشنهاد مي‌ شود در جهت مديريت صيد ­اين گونه ­و با كاهش تلاش صيد اقدامات لازم صورت گيرد.

no abstract