روش‌شناسي علوم سياسي و تحليل تحولات جمهوري اسلامي

فاقد عنوان لاتين

انقلاب اسلامي ايران كه مهم‌ترين جنبش اسلامي معاصر و مؤثرترين رخداد نيم قرن اخير مي‌باشد، متفكران شرق و غرب عالم را متوجه خويش ساخته است. ويژگي‌هاي مكتبي و منحصربه‌فرد نظام توحيدي جمهوري اسلامي، بنيان‌ دانش و تئوري‌هاي سكولار را به چالش كشيد و معادلات پژوهش در علوم اجتماعي، به‌ويژه دانش سياسي را با بحران مواجه ساخت. تمايز و تضاد مبنايي، روشي و بومي دانش سياسي متعارف با نظام توحيدي، سبب ناكارآمدي رهيافت‌هاي روش‌شناختي آن در تحليل تحولات جمهوري اسلامي ايران گرديده و متأسفانه اين نارسايي‌ها، ساحت جهاني نهضت امام را تحريف و جهان‌گستر شدن تمدن اسلامي را دچار وقفه‌هاي طولاني كرده است. لذا در اين نگاره، علل اصلي نارسايي روش‌هاي متعارف با تكيه بر روش تحليلي ـ مقايسه اي، مورد مداقه قرار گرفته و به تناسب، اشاراتي به روش مطلوب شده است تا نقصان ماهوي روش‌شناسي دانش سياسي سكولار در تحليل تحولات جمهوري اسلامي مبرهن گردد.

فاقد چكيده لاتين