تحليل نظم و امنيت گردشگري روستايي بر اساس شاخص‌هاي جغرافيايي (مورد مطالعه استان اصفهان)

No Title

گردشگري بخش مهمي از اقتصاد امروز محسوب مي­شود كه توسعه آن نيازمند توجه به شاخص­ هاي مختلف از جمله امنيت است. براي اينكه گردشگري روستايي توسعه يابد، وابسته به اين شاخص ساختاري است. شاخص امنيت در روستاهاي گردشگري، سبب جذب توريست و پايدارسازي اين مفهوم مي­شود. بخشي از نظم و امنيت گردشگري روستايي، ريشه در شاخص­هاي جغرافيايي (اقليم، توپوگرافي، جمعيت و...) دارد. در اين تحقيق هدف، تحليل نظم و امنيت گردشگري روستايي بر اساس برخي از اين شاخص­ها است. روش تحقيق به لحاظ ماهيت، توصيفي- تحليلي و مبتني بر داده ­هاي اسنادي و مكاني است. در واقع داده­هاي تحليل نتيجه استخراج از آمارنامه ها و همچنين تهيه نقشه ها براي هر شاخص جغرافيايي در نرم افزار Arc GIS است. نتايج تحليلي در نرم افزار Arc GIS نشان مي­دهد كه شاخص­هاي جغرافيايي اعم از توپوگرافي، اقليم، پوشش اراضي، منابع آب، تراكم سكونت گاهي، توزيع جمعيت و وضعيت اقتصادي نواحي سه گانه استان (كوهستاني، دشتي و بياباني) در نحوه و الگوي نظم و امنيت جهت توسعه گردشگري روستايي استان تاثيرگذار بوده است. هر كدام از اين نواحي متناسب با همين ويژگي­ ها، الگوي برنامه ريزي نظم و امنيت خاصي براي گردشگري روستايي نياز دارند. به نظر مي­رسد كه چالش­هاي مديريتي نظم و امنيت گردشگري روستايي استان نه تنها به دليل مسائل انساني است؛ بلكه بيشتر ريشه در مسائل طبيعي و عدم مديريت مناسب در اين زمينه دارد.

NO Abstract