چارچوب عملياتي به كارگيري مبلمان شهري در پيشگيري از وقوع جرم در فضاهاي شهري

No Title

امروزه يكي از راهكارهاي پيشگيري از جرم در فضاهاي شهري، تمركز بر طراحي محيطي است. استفاده از مبلمان شهري نيز به عنوان يكي از ابزارهاي طراحي محيطي صحيح در پيشگيري از جرم محسوب مي شود. اما «نحوه استفاده درست از اين ابزار»، مي تواند به عنوان يك مساله مورد توجه قرار گيرد. ديدگاه اين پژوهش براي پرداختن به مساله مذكور، ارائه يك «چارچوب عملياتي» است كه بتواند كاربرد مبلمان براي پيشگيري از جرم در فضاهاي شهري را «نظام‌مند» نمايد. بر اين مبنا سوال پژوهش عبارت بود از اينكه «چه چارچوب عملياتي را مي توان براي استفاده از مبلمان به منظور كاهش احتمال وقوع جرم در فضاهاي شهري پيشنهاد داد؟». روش اين پژوهش در پاسخ به سوال مطرح شده، بيشتر از آنكه جنبه اثباتي داشته باشد، بر جنبه «تبييني» استوار بود. يعني به معرفي بايدها، نبايدها و ملاحظات مي پرداخت. داده هاي مورد استفاده براي تبيين، از گردآوري، توصيف و ساماندهي منابع كتابخانه اي به دست آمد.در نهايت، اين نوشتار با معرفي يك فرآيند شش مرحله اي، موضوع كاربرد مبلمان در راستاي پيشگيري از جرم در فضاي شهري را در چهار حوزه شامل نحوه «انتخاب»، «طراحي»، «مكان يابي» و «چيدمان»،نظام‌مند كرد و در قالب يك چارچوب عملياتي آورد. مراحل پيشنهاد شده در اين چارچوب عبارت بودند از: انتخاب روبكرد، شناسايي محددوه هاي پيراموني، سنجش پتانسيل جرم خيزي فضاي شهري، رعايت ملاحظات عام، رعايت ملاحظات خاص و توجه به قابليت تعمير و نگهداري.

NO Abstract