تبيين علل عدم موفقيت خوانش انتقادي دامت از فلسفه ويتگنشتاين

?Why is Dummett`s reading of Wittgenstein's philosophy unsuccessful

دامت در فلسفه خود متاثر از دو فيلسوف تحليلي بزرگ است؛ او در روش از فرگه تبعيت مي‌كند و قصد دارد منطق و نظريه معناداري را بنياني براي متافيزيك قرار دهد، و در نظريه‌پردازي درباره معنا متاثر از ويتگنشتاين است و معناي واژگان را معادل با كاربرد آنها مي‌داند. بر خلاف همه تاثيري كه ويتگنشتاين بر دامت دارد، سايه شكاكيت قوي كه در آراء ويتگنشتاين دوم وجود دارد و كريپكي به بهترين شكل به آن پرداخته است براي دامت خوش‌آيند نيست، زيرا گمان مي‌كند در صورت درست بودن شكاكيت و قراردادگرايي افراطي ويتگنشتاين، محاورات و ارتباطات انساني هميشه در لبه پرتگاه و در آستانه سقوط قرار دارد. او براي گريز از اين امر، ايده دانش ضمني براي دانش زباني را به عنوان بنيادي محكم در نظريه خود قرار مي‌دهد. در اين مقاله نشان داده‌ايم كه ايده دانش ضمني سبب فاصله گرفتن نظريه معناداري دامت از آموزه‌هاي ويتگنشتاين و شكست پروژه او مي‌شود. اگر نتوان نشان داد كه زبان چگونه كار مي‌كند، هرگز نمي-توان نظريه معناداري را بنياني براي متافيزيك قرار داد.

Dummett`s philosophy is influenced by two great philosophers: he follows Frege in his methodology and attempts to build metaphysics upon logic and theory of meaning, and he also follows Wittgenstein in his theory of meaning and accepts his use theory of meaning that says in most cases, the meaning of a word is its use. Nevertheless, Dummett tries to avoid the radical skepticism found in late Wittgenstein, since he believes if that is true then communication is in constant danger of simply breaking down. His solution against this radical skepticism is introducing the idea of implicit knowledge for our understanding of how language works. In this article, I tried to show how this idea causes Dummet`s theory to be different from Wittgenstein's concept of language. We cannot maintain at the same time both implicit knowledge of the language and think of the theory of meaning as a base for metaphysics.