ارزيابي تنش اكسيژني روي آسيب هاي بافت آبشش و طحال بچه ماهي آزاد درياي خزر (Salmo trutta caspius)

ماهي آزاد دريايخزر يكي از با ارزش ­ترين ماهيان درياي خزر است و به ­دليل بازارپسندي، شكل ظاهري و طعم گوشت از ارزش بالايي برخوردار است. اين تحقيق به ­منظور تعيين اثر تنش ­هاي اكسيژني روي آسيب ­شناسي بافتي آبشش و طحال بچه ­ماهي آزاد درياي خزر در مركز تكثير و پرورش آزاد ماهيان شهيد باهنر كلاردشت در زمستان 1395 انجام شد. تعداد 210 قطعه بچه ماهي آزاد با ميانگين وزني 10±50 گرم به ­طور كاملاً تصادفي انتخاب شدند و در مخازن مجهز به هواده و كپسول اكسيژن قرار گرفتند. ماهيان در 3 تيمار 1 يا هيپوكسي: 2 تا 3 ميلي ­گرم در ليتر اكسيژن، 2 يا نرموكسي: 7 تا 8 ميلي ­گرم در ليتر اكسيژن (شاهد يا اكسيژن آب مركز) و 3 يا هايپراكسي: 12 تا 14 ميلي­ گرم در ليتر اكسيژن تقسيم شدند و هر تيمار داراي سه تكرار بود. در پايان آزمايش نمونه­ برداري از آبشش و طحال جهت ارزيابي آسيب ­هاي وارد شده انجام گرفت. نمونه آبشش و طحال براي بررسي هيستوپاتولوژيك به پژوهشكده آبزي پروري آب ­هاي داخلي- بندر انزلي انتقال داده شدند. نتايج بررسي اسلايدهاي بافت آبشش و طحال نشان داد كه علائم در همه تيمارها وجود دارد كه اين علائم شامل خونريزي، چماقي شدن يا پيچ خوردگي نوك لاملا، هايپرتروفي اپيتليوم، هايپرپلازي موضعي و منتشر، نكروز، پرخوني، تلانژكتازي، به ­هم چسبيدگي لاملا و جدا شدن اپيتليوم از لاملا در آبشش و پرخوني، نكروز، واكوئله شدن سيتوپلاسم سلول ­ها، هموسيدرين و سينوزوئيدها در طحال مي ­باشد. در يك نتيجه ­گيري كلي مي ­توان گفت كه سطح اكسيژني 7 تا 8 ميلي ­گرم در ليتر، مطلوب ترين شرايط براي پرورش بچه ­ماهي آزاد درياي خزر مي ­باشد.

no abstract