جايگاه اقتصادي بندرهاي هلنيستي كرانه شمالي خليج فارس در دوره سلوكي

فاقد عنوان لاتين

آب‌هاي آزاد، شريان‌هاي تجاري حكومت‌ها براي تأمين نيازهاي خود از ساير سرزمين‌هاي دوردست هستند. جايگاه خليج فارس در جوار مراكز تمدني دوران باستان سبب شد تا نظارت بر اين آبراهه استراتژيك از جمله اولويت‌هاي حكومت‌هاي دوران باستان در غرب آسيا شود. سلوكيان با ايجاد پايگاه‌هاي دريايي در كرانه‌هاي شمالي و جزاير خليج فارس سعي در ايجاد زيرساخت‌هاي نظامي براي پشتيباني و كنترل شريان‌هاي تجاري منطقه خليج فارس كردند. ساختن بندرگاه‌ها توسط سلوكيان جهت از دور خارج كردن دولت­شهرهايي همانند گِرها، الدور و مليحيا و نيز محروم كردن امپراطوري بطالسه از تجارت مستقيم با شرق بود. با گذشت زمان و تسلط اشكانيان بر مناطق شمالي خليج فارس، مسيرهاي تجاري منتهي به خليج فارس تا شرق دور امتداد يافت. در دوره اشكاني حجم تجارت خليج فارس افزايش پيدا كرد و با اعطاي خودمختاري نسبي به مناطق جنوبي فلات ايران و بازسازي بندرگاه‌هاي پيشين و تخريب بندرگاه‌هاي جنوبي خليج فارس، مسيرهاي تجارتي در خليج فارس به كرانه شمالي آن انتقال داده شد. تا پيش از اين، به صورت مستقل، جايگاه اقتصادي بندرگاه‌هاي هلنيستي كرانه شمالي خليج فارس بررسي نشده است. اين پژوهش بر آن است با استفاده از منابع مكتوب و داده‌هاي باستان‌شناسي به تبيين جايگاه بنادر كرانه شمالي حاشيه خليج فارس در كنترل تجارت دريايي خليج فارس از عصر سلوكي تا عصر ساساني بپردازد.

No Abstract