بررسي اثرات مسابقات اسب سواري بر توسعه گردشگري (مطالعه موردي: استان گلستان)

هدف پژوهش شناسايي عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري اسب ‌سواري استان گلستان بود. روش پژوهش از نوع آميخته تركيبي از روش كيفي و كمي است. روش نمونه ­گيري، هدفمند و در دسترس بود. درمرحله كيفي از طريق مصاحبه نيمه ساختار يافته، عوامل مؤثر بر توسعه گردشگري اسب‌ سواري شناسايي شد. جامعه آماري در مرحله كيفي و كمي به ­ترتيب شامل 17 و 50 نفر از كارشناسان هيئت اسب ‌دواني، مربيان اسب ‌دواني، مالكين اسب، چابك ‌سواران، توليدكنندگان و پرورش ‌دهندگان اسب، تماشاگران داخلي و خارجي بودند. ابزار پژوهش در اين مرحله شامل پرسش ­نامه محقق ساخته 6 مؤلفه مديريتي، زيرساختي، اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي، سياسي و زيست‌ محيطي بود كه در مجموع 32 سؤال جمع ‌آوري شد. روايي محتوايي پرسش ­نامه به تاييد تعدادي اساتيد مديريت ورزشي رسيد كه پايايي آن از طريق آلفا كرونباخ 0/82 محاسبه شد. پس از جمع ­آوري پرسش ­نامه داده­ ها در دو بخش توصيفي و استنباطي با استفاده از نرم ­افزار Spss نسخه 22 تجزيه و تحليل شد. يافته ­هاي پژوهش نشان داد، ميانگين رتبه ­اي برنامه‌ ريزي استراتژيك توسعه گردشگري ورزش اسب ‌دواني (8/40)، امكانات تفريحي و ورزشي براي حفظ گردشگران (9/10)، فرصت ‌هاي شغلي مختلف (7/58)، زنده نگه‌ داشتن سنت ‌هاي ديرينه و ملي (9/13)، همكاري بين ذينفعان داخلي و خارجي گردشگري (9/16) و محافظت از منابع طبيعي (8/62)، در جذب گردشگران و توسعه اسب ‌دواني تأثير به ­سزايي دارد. برنامه ‌ريزي گردشگري مي­ تواند موجب تنوع اقتصادي و رونق فعاليت­ هاي اقتصادي به ­صورت سازمان­ يافته در حوزه گردشگري شده و زمينه توسعه گردشگران براي ورزش اسب ­دواني را فراهم آورد. كاهش و رفع محدوديت‌ ها بر ميزان انگيزه و رضايت­ مندي گردشگران از ورزش اسب ‌دواني حاصل مي ­شود.

no abstract