تأثير عاطفۀ اندوه بر زبان شعر حزين لاهيجي (با تأكيد بر رديف در غزليات)

فاقد عنوان لاتين

عاطفۀ اندوه از جمله مهم­ترين مضامين در غزل‌هاي سبك هندي است. اين مضمون در غزليات حزين لاهيجي نيز بسيار برجسته و پركاربرد است كه به شكل­ هاي مختلف در زبان شعر او نمود يافته و شاعر مبتني بر آن­ها كوشيده است اين حس خود را با انواع ترفندها و ابزارهاي زباني مانند به­ كارگيري دقيق واژگان، تلفيقِ متناسب در محور هم‌نشيني، ساخت تركيبات جديد، تقابل ­ها و تضادها و تصويرسازي ­هاي متنوع به ويژه متناسب با كاربرد انواع «رديف» در غزليات خود به خواننده منتقل كند و او را در درك اين تجربۀ شخصي شريك خود سازد. هدف مقالۀ پيش­ ­رو بررسي و تحليل چگونگي استفادۀ حزين لاهيجي از اين ترفندهاي زباني براي انتقال مفهوم موردنظر به مخاطب است. نظريۀ «هم‌نشيني» و «جانشيني»، چارچوب تحليلي نويسندگان مقاله براي نيل به اين هدف بوده است. نتايج اين پژوهش كه به شيوۀ مطالعۀ كتابخانه و روش تحليل متن انجام شده، نشان مي ­دهد حزين با انتخاب رديف ­هاي مناسب و همخوان با ساير واژگان، تركيبات و گروه هاي جمله در قالب تقابل، پرسش ­هاي تأكيدي، ايجاد تناسب بين نوشتار و مفهوم، كاربرد افعال متناسب و مانند آن توانسته ضمن تبيين دقيق مفهوم «اندوه»، عاطفۀ اندوه را در مخاطب برانگيزد و او را در اين تجربه با خود همراه سازد.

No Abstract