وضعيت تعارض كشاورزان با حيات وحش در استان مازندران

در حال حاضر يكي از مهم ­ترين معضلات كشاورزان و دامداران استان مازندران، تعارض با حيات ­وحش است كه منجر به آسيب­ هاي گوناگوني از جمله خسارات جاني و مالي (تلفات دام و محصولات­ كشاورزي) براي انسان و خطر انقراض براي حيات ­وحش در نتيجه­ كشتارحيات ­وحش از سوي كشاورزان زيان­ ­ديده مي ­شود. تعارض ميان انسان و حيات ­وحش مي­ تواند منجر به دلسردي كشاورزان از فعاليت­ هاي كشاورزي و دامداري شده و نرخ مهاجرت از روستا به شهر و هم­ چنين نرخ انقراض حيات ­وحش را افزايش دهد. براي مديريت كارآمد تعارض، نياز به شناسايي حضور واقعي تعارض، نوع، اندازه و شدت آن است. بر همين اساس، پژوهش حاضر، با مطالعه بر روي 200 كشاورز و دامدار در استان مازندران با استفاده از پرسشنامه و مصاحبه­ حضوري در 7 ايستگاه (كجور، هزار­­جريب، دودانگه، چهار­­­­­­باغ،­ تنكابن، آمل و بابل)، نشان مي ­دهد كه اكثر آن ­ها (جز 19 نفر) به نوعي در تعارض با حيات ­وحش قرار دارند. نتايج نشان داد كه بيش­ ترين تخريب محصولات كشاورزي (برنج 91 درصد، غلات 95/9 درصد، درختان 52/9 درصد، صيفي ­جات و سبزيجات 86 درصد) توسط گراز و بيش ­ترين تلفات دام (گوسفند 84/34 درصد، بز 66/8 درصد، گاو 56/8 درصد) توسط حمله گرگ است. اطلاعات حاصل از اين پژوهش در رابطه با شناسايي گونه ­هاي پر تعارض با كشاورزان و دامداران مي­ تواند در مديريت تعارض ميان انسان و حيات ­وحش با تمركز بر روي نوع گونه و نوع محصولات مورد استفاده قرار گيرد.

no abstract