مقايسه تحمل ناكامي و نشخوارفكري در مردان وابسته و غير وابسته به مواد

مقدمه:اعتياد اختلالي مزمن و بازگشت كننده است كه تأثيرات عميق اجتماعي، روان‌شناختي، جسمي و اقتصادي در پي دارد. با توجه به تأثيرات آن بر جامعه و افراد هدف پژوهش حاضر مقايسه تحمل ناكامي و نشخوار فكري در مردان وابسته و غير وابسته به مواد بود. روش كار:پژوهش حاضر توصيفي- تحليلي از نوع مقطعي بود. و با توجه به اهميت اين موضوع و نقش آن در گرايش افراد به اعتياد نمونه 60 نفري( 30 نفر فرد معتاد به مواد مخدر و 30 نفر از افراد غيرمعتاد) از مراكز ترك اعتياد شهر قزوين در سال 1398 بر اساس نمونه¬گيري در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي نشخوار فكري هوكسما و مارو و پرسشنامه تحمل ناكامي هرينگتون پاسخ دادند. داده‌هاي جمع‌آوري‌شده با استفاده از تحليل واريانس چند‌متغيري تجزيه‌و‌تحليل شدند. نتايج :نتايج نشان داد كه نمره افراد وابسته در تحمل ناكامي به‌طور معناداري از گروه افراد غير وابسته كمتر بود (001/0= p). همچنين نتيجه ديگري كه از يافته‌ها به دست آمد اين بود كه متغير نشخوار فكري در افراد وابسته به‌طور معناداري بيشتر از افراد غير وابسته بود (001/0= p). نتيجه¬گيري: با توجه به شيوع بالاي آسيب¬هاي اجتماعي نظير پايين بودن سطح تحصيلات، بيكاري ومتاثر شدن كانون خانواده در افراد متاهل، ضرورت مداخله هدفمند و برنامه¬ريزي جهت پيشگيري و كاهش عوارض اين معظل ضرورت پيدا مي¬كند.