تأثير سرمايه اجتماعي بر مديريت جريان‌هاي شكافنده سازماني با ميانجيگري شفافيت سازماني

عوامل محيطي يكي از چالش‌هاي مخرب، تهديدكننده، و تأثيرگذار بر اركان و عملكرد سازمان‌هاي دولتي به شمار مي‌رود كه از آن به جريان‌هاي شكافنده سازماني تعبير مي‌شود. سازمان‌ها براي مواجهه با اين پديده مي‌توانند از مفاهيم شفافيت سازماني و سرمايه اجتماعي استفاده كنند. پژوهش حاضر با هدف مديريت جريان‌هاي شكافنده سازماني با تأكيد بر متغيرهاي سرمايه اجتماعي و شفافيت سازماني انجام شد كه از نظر هدف كاربردي و از نظر روش توصيفي‌ـ همبستگي است. جامعه آماري پژوهش را تعدادي از كاركنان سازمان‌هاي دولتي استان مازندران تشكيل دادند كه با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي تعداد 191 نفر به ‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامه بود كه پايايي و روايي آن‌ها با محاسبه آلفاي كرونباخ و پايايي تركيبي و توسط استادان و خبرگان آشنا به موضوع تأييد شد. تجزيه‌وتحليل داده‌ها نيز به وسيله آزمون همبستگي پيرسون و مدل معادلات ساختاري به وسيله نرم‌افزارهاي SPSS و PLS انجام گرفت. يافته‌هاي مدل‌سازي معادلات ساختاري نشان داد همه مسيرها از سرمايه اجتماعي و شفافيت سازماني بر مديريت جريان‌هاي شكافنده سازماني و همچنين از مسير سرمايه اجتماعي از طريق متغير ميانجي شفافيت سازماني بر مديريت جريان‌هاي شكافنده سازماني معنادار است و روابط بين آن‌ها تأييد مي‌شود و مي‌توان نتيجه گرفت سرمايه‌گذاري بر سرمايه اجتماعي در كنار شفافيت سازماني مي‌تواند به مديريت جريان‌هاي شكافنده سازماني كمك كند.