نقش ولايت ‎محوري در استمرار نظام اسلامي و ولايي

در مكتب سياسي اسلام، مدل و شكل كلي حكومت نظام ولايي است كه در آن مشروعيت الهي و مقبوليت مردمي به‎خوبي تجلي مي‎يابد. هدف اين پژوهش شناخت، حفظ و استوارسازي عامل اصلي پايداري و تداوم نظام ولايي است. اين تحقيق به دنبال پاسخ به اين پرسش اصلي است كه مهم‎ترين عامل پايداري و تداوم نظام ولايي كدام است؟ فرضيۀ بررسي‎شده اين است كه از ميان عوامل مختلف پايداري و ناپايداري نظام اسلامي، ولايت‎محوري در بينش، گرايش و رفتار مهم‎ترين عامل و ضامن تداوم و استمرار آن است و همان‎طور كه اين عامل، علت محدثۀ نظام ولايي را تشكيل مي‎دهد، علت مبقيۀ آن نيز هست. روش تحقيق اين فرضيه توصيفي و تحليلي و گردآوري داده‎هاي آن به روش اسنادي و كتابخانه‎اي است. بر اساس يافته‎هاي اين تحقيق، آنچه سبب شد در طول تاريخ حتي در زمان حضور امامان معصوم ، نظام ولايي و حكومت ديني شكل نگيرد يا تداوم نيابد، محور نبودن ولايت در انديشه و عمل است؛ درحالي‎كه در جريان انقلاب اسلامي، ولايت‎محوري توانست به‎رغم همۀ دشمني‎ها و توطئه‎ها، نظام ولايي را بيش از چهار دهه با اقتدار تداوم بخشد.