نقش طرح واره هاي ناسازگار اوليه در پيشبيني دلبستگي شغلي و شادكامي كارمندان ادارات آموزش و پرورش شهرستان تبريز

پژوهش حاضر به ‌منظور بررسي ارتباط طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با دلبستگي شغلي و شادكامي كارمندان ادارات آموزش و پرورش شهرستان تبريز انجام گرفت. به‌اين ترتيب از روش تحقيق توصيفي- همبستگي استفاده شد. بدين‌منظور از بين ادارات پنج‌گانه آموزش و پرورش شهرستان تبريز، دو ناحيه (با تعداد 212 نفر كارمند) به‌صورت تصادفي انتخاب، و كارمندان به پرسشنامه‌هاي فرم كوتاه طرحواره يانگ (2005)، دلبستگي شغلي ادواردز و كيل‌پاتريك (1984) و شادكامي آكسفورد (1989) پاسخ دادند. به‌منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از رگرسيون چندمتغيره استفاده شد. آزمون فرضيه‌هاي پژوهش نشان داد بين طرحواره‌هاي رهاشدگي/ بي‌ثباتي، انزواي اجتماعي/ بيگانگي و آسيب‌پذيري در برابر ضرر و بيماري با متغير دلبستگي شغلي رابطه مثبت و معني‌دار، و بين طرحواره نقص/ شرم با متغير دلبستگي شغلي رابطه منفي و معني‌دار وجود دارد. همچنين بين طرحواره‌هاي رهاشدگي/ بي‌ثباتي و گرفتار/ خويشتن تحول‌نيافته با متغير شادكامي رابطه مثبت و معني‌دار، و بين طرحواره‌هاي آسيب‌پذيري در برابر ضرر و بيماري و بازداري هيجاني با متغير شادكامي رابطه منفي و معني‌دار وجود دارد. به‌طور كلي نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه طرحواره‌هاي ناسازگار اوليه با متغيرهاي دلبستگي شغلي و شادكامي رابطه داشته و قادر به پيش‌بيني اين دو متغير مي‌باشند.