بررسي تأثير آموزش تلفني بر تبعيت از رژيم دارويي در بيماران مبتلا به صرع

زمينه و هدف: صرع، شايع‌ترين بيماري مزمن عصبي پس از سردرد است. حدود نيمي از بيماران مبتلا به صرع تبعيت دارويي مناسبي ندارند كه اين امر سبب عدم كنترل حملات تشنجي، بالا رفتن هزينه‌هاي درماني و حتي افزايش ميزان مرگ و مير در اين بيماران مي‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير آموزش تلفني بر تبعيت دارويي بيماران مبتلا به صرع انجام يافته است. روش بررسي: در اين مطالعه نيمه تجربي، تعداد 60 نفر از بيماران مراجعه‌كننده به درمانگاه اعصاب بيمارستان ولي‌عصر (عج) زنجان در سال 1398 به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي ساده در دو گروه كنترل و مداخله قرار گرفتند. جهت گردآوري داده‌ها از پرسشنامه تبعيت دارويي Morisky استفاده شد. در ابتداي مطالعه و پس از تكميل پرسشنامه‌ها يك جلسه آموزش حضوري براي تمام شركت‌كنندگان در پژوهش برگزار شد. سپس، آموزش تلفني در مورد داروهاي مصرفي براي بيماران گروه آزمون طي دو ماه داده شد و براي گروه كنترل مداخله‌اي صورت نگرفت. دو ماه پس از پايان مداخله، تمامي بيماران مجدداً پرسشنامه را تكميل كردند. در نهايت، داده‌هاي جمع‌آوري شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 و با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (كاي‌دو، تست دقيق فيشر، تي‌مستقل و تي‌زوجي)، تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: قبل از مداخله، بين دو گروه از نظر مشخصات فردي و نمرات تبعيت دارويي تفاوت معنادار آماري وجود نداشت (p 0.05)؛ اما دو ماه پس از مداخله، ميانگين نمرات تبعيت دارويي در گروه مداخله افزايش معناداري داشت و بين دو گروه مداخله و كنترل اختلاف معناداري به دست آمد. به طوري كه بيماران گروه آزمون نسبت به گروه كنترل تبعيت دارويي بالاتري داشتند (p 0.001). نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه سودمندي استفاده از روش آموزش تلفني را در بهبود تبعيت از رژيم دارويي در بيماران مبتلا به صرع نشان داد. بنابراين، توصيه مي‌شود اين روش در برنامه آموزشي اين بيماران مورد استفاده قرار گرفته و همچنين مطالعات بيش‌تري در خصوص مقايسه اثربخشي آموزش تلفني با ديگر روش‌هاي پرستاري از راه دور نظير آموزش از طريق فضاي مجازي و اينترنت صورت گيرد.