اثر منابع مختلف منابع نيتروژني بر برخي ويژگي‌هاي مورفوفيزيولوژيكي رزماري (Rosmarinus officinalis L.) در شرايط درون شيشه‌اي

اين تحقيق به‌منظور بررسي تأثير منابع نيتروژني مختلف شامل نيترات آمونيوم، آسپاراژين و گلوتامين در پنج غلظت 0، 50، 150،100، و 200 ميلي‌گرم بر ليتر بر برخي ويژگي‌هاي فيزيولوژيكي و بيوشيميايي گياه رزماري (Rosmarinus officinalis L.) در قالب طرح كاملاً تصادفي با پنج تكرار اجرا شد. شاخص‌هاي ارتفاع گياه، ميزان شاخه‌زايي، تعداد برگ، ميزان برگ نكروزه، مقدار كلروفيل‌هاي a، b و كل، و مقدار كاروتنوئيد، فنول و فلاونوئيد اندازه‌گيري شدند. نتايج نشان داد كه تأثير منابع نيتروژني بر بر تمامي شاخص‌هاي مورد بررسي به‌استثناي ميزان برگ نكروزه در سطح احتمال 1% معني‌دار شد. نتايج حاصل از مقايسه ميانگين داده‌ها نشان داد بيشترين ميزان شاخه‌زايي و تعداد برگ در تيمار گلوتامين و آسپاراژين با غلظت 100 ميلي‌گرم بر ليتر حاصل شد و بيشترين ارتفاع گياه در غلظت 200 ميلي‌گرم بر ليتر نيترات آمونيوم بدست آمد. همچنين، بيشترين ميزان رنگيزه‌هاي فتوسنتزي در تيمار آسپاراژين با غلظت 50 ميلي‌گرم در ليتر و بيشترين ميزان فنول و فلاونوئيد در تيمار گلوتامين با غلظت 200 ميلي‌گرم بر ليتر بدست آمد. در كل، نتايج نشان داد كه منابع نتيروژني مختلف مورد بررسي توانستند به‌طور مثبت و معني‌داري سبب بهبود شاخص‌هاي مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي رزماري در شرايط درون شيشه‌اي شوند.