انسداد مادرزادي مجراي نازولاكريمال

Congenital Nasolacrimal Obstruction

انسداد مادرزادي مجراي اشكي يك اختلال شايع است كه منجر به اشك‌ريزش و ترشحات موكوييد از چشم مي‌گردد. انسداد مادرزادي مجراي اشكي در 20 درصد از كودكان با سن كم‌تر از يك سال رخ مي‌دهد و بيش‌تر اين موارد بهبود مي‌يابند. اما گاهي اوقات انسداد پايدار مي‌ماند. بهبودي خودبخودي در سال اول با ميزان بالايي روي مي‌دهد. از درمان‌هاي آن مي‌توان به روش‌هاي حمايتي، پروبينگ و شستشو، شكستن توربينه تحتاني، تكرار پروبينگ، انتوباسيون، داكريوسيستوپلاستي با بالون و اندوسكوپيك يا داكريوسيستورينوستومي خارجي (اكسترنال) اشاره كرد. هدف اين مقاله، مروري بر مطالعاتي است كه در مورد درمان انسداد مادرزادي مجراي نازولاكريمال صورت گرفته است.

Congenital nasolacrimal obstruction is a common disease that leads to tearing and mucoid discharge. Congenital nasolacrimal obstruction occurs in about 20% of children under one year of age. Most of these cases improve spontaneously, but sometimes the obstruction persists. Spontaneous improvement in the first year is high. Treatments include conservative therapy, probing and irrigation, inferior turbinate fracture, balloon dacryocystoplasty, endoscopic, or external dacryocystorhinostomy. The purpose of this article is to review the literature on the treatment of congenital nasolacrimal obstruction.