گفت و گو با ايرانشناس برجسته، استاد احمد اقتداري خليج فارس، خليج فارس است و بس!

فاقد عنوان لاتين

مصاحبه هاي مطبوعاتي عموما دو دسته اند؛ در دسته اول، اهميت فردِ مصاحبه شونده به اندازه اي است كه بدون نياز به معرفي او و سوابقش مي توان به اصل مصاحبه پرداخت. در دسته دوم، اهميت موضوع به حدي است كه فرد مصاحبه شونده هر كه باشد، با اولين پرسش وارد گفت و گو خواهد شد و خواننده نيز بدون مقدمه اي، با آ نها وارد فضاي بحث مي شود. گفت و گو با احمد اقتداري درباره خليج فارس، شقِ سومي از مصاحبه كردن را پيش روي ما قرار مي دهد؛ چرا كه هر دو به يك اندازه معرفِ حضور مردم هستند و به نوعي مي شود گفت كه اين مصاحبه نه مقدمه اي مي خواهد و نه موخر هاي. او را به مي شناسند؛ يك » پدر مطالعات خليج فارس « عنوان لاريِ اصل كه در نودوسومين سال زندگي اش، كارنامه اي درخشان از آموزگاري، وكالت دادگستري، مورخ تاريخ، جغرافي شناسي و نويسندگي دارد. با اين همه، انبوه كتا بها و مقالاتي كه درباره خليج فارس نوشته، جايگاه او را در بين هم قطارانش ممتاز مي كند. او در كنار ايرج افشار و منوچهر ستوده، همان كساني هستند كه جلال آ ل احمد به ايرا نشناسيِ آ نها غبطه مي خورد؛ چرا كه با پاي پياده به كشف واقعيت ها و بيرون كشيدن تاريخ از دلِ اين خاك رفته اند. از آن سه، اكنون آفتابِ اقتداري هنوز بر سر ايران مي تابد تا جايي كه هر چشم و نگاه بدي كه بخواهد به خليج فارس نظر كند، شال و كلاه خواهد كرد و پيرانه سر، عشق جواني به سرش مي افتد تا با هزار مدرك و دليل از ايراني بودن و فارسي بودن درياي جنوب كشور دفاع كند. اين گفت و گو درست زماني انجام شده كه در فاصله دو رويداد تاريخيِ مهم بود ه ايم؛ روز ملي خليج فارس و روز ملي درياي خزر. احمد اقتداري با همه كهولت دست ما را گرفت و از اتاقِ خود در دايره المعارف اسلامي بردمان به سواحل و بنادر خليج فارس و قصه گذشته آن را براي ما بازگفت.

فاقد چكيده لاتين