مدل پيش‌بيني توانمندي هيجاني اجتماعي كودك براساس فاكتورهاي فراهيجان منفي مادران با نقش ميانجي امنيت دلبستگي كودك

هدف: پژوهش حاضر به پيش‌بيني توانمندي هيجاني اجتماعي كودك براساس فاكتورهاي فراهيجان منفي مادران با نقش ميانجي امنيت دلبستگي كودك پرداخته است. مواد و روش ها: نوع تحقيق همبستگي -نظري با روش پيش‌بيني بوده و از بعد روش، توصيفي - پيمايشي است. جامعه آماري مطالعه حاضر شامل دانش آموزان دختر (دوره دبستان) به علاوه والدين آنها در مدارس ابتدايي شهر تهران بوده‌اند كه تعداد 250 نفر به طور نمونه‌گيري هدفمند و شيوه مشاركت به صورت داوطلبانه كه از انواع روشهاي غيرتصادفي است گروه نمونه مورد مطالعه انتخاب گرديد و با استفاده از فرمول 1 به 20 كلاين (2016) انتخاب شده‌اند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌هاي زو و جي (2012) براي توانمنديهاي هيجاني اجتماعي، پرسشنامه ميتمنسگروبر و همكاران (2009) براي متغير فراهيجان و در نهايت پرسشنامه كرنز و همكاران (1996) براي امنيت دلبستگي بوده است. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهاي SPSS و اموس انجام شده است. يافته‌ها: بررسي نتايج نشان داد كه خشم بر امنيت دلبستگي تاثيرگذار است. خشم بر توانمندي هيجاني اجتماعي و امنيت دلبستگي تاثيرگذار مي‌باشد. شرم بر توانمندي هيجاني اجتماعي و امنيت دلبستگي تاثيرگذار است. كنترل خشونت بر امنيت دلبستگي تاثيرگذار نمي‌باشد. كنترل خشونت بر توانمندي هيجاني اجتماعي تاثيرگذار است. فرونشاني بر امنيت دلبستگي تاثيرگذار است. فرونشاني بر توانمندي هيجاني اجتماعي تاثيرگذار نمي‌باشد. امنيت دلبستگي بر توانمندي هيجاني اجتماعي تاثيرگذار است. مولفه‌هاي خشم، شرم و فرونشاني به صورت غيرمستقيم داراي تاثيرگذاري بر متغير توانمندي هيجاني اجتماعي مي‌باشد. كنترل خشونت به صورت غيرمستقيم داراي تاثيرگذاري معناداري بر متغير توانمندي هيجاني اجتماعي نمي‌باشد. نتيجه‌گيري: فاكتورهاي منفي فراهيجان مادرانه از طريق امنيت دلبستگي كودك بر توانمندي هيجاني اجتماعي كودك موثر بوده‌اند و شديدترين تاثيرگذاري مربوط به رابطه امنيت دلبستگي بر توانمندي هيجاني اجتماعي بوده است.

no abstract