بيماري بخل و درمان آن درآموزه‌هاي ديني

فاقد عنوان لاتين

بُخل، از رذايل نفساني است كه در برابر جود و سخاوت قرار دارد و به معناي نگهداشتن نابجاي دارايي‌هاي خود و منع از اداي حقوق آن‌هاست. امام حسن مجتبي7 در تعريف بخل فرمود: «الْبُخْلُ أَنْ يَرَى الرَّجُلُ مَا أَنْفَقَهُ تَلَفاً وَ مَا أَمْسَكَهُ شَرَفاً؛ بخل اين است كه فرد آنچه را انفاق كرده، تلف ‌شده ببيند و آنچه را نگه مي‌دارد، شرافت خود». آنچه بيش از هر چيز آدمي را در دام بخل گرفتار مي‌كند، نگراني و ترس از فقر در آينده است كه علاقه به منافع خود نيز به آن دامن مي‌زند. براي درمان بخل بايد بيش از هر چيز، به سراغ ريشه اصلي آن رفت و چشمان تنگ بخيل را باز كرد تا ترس از فقر از وجودش بريزد و مشت بسته‌اش باز شود. در اين مقاله مباحث معرفتي متعددي در زمينه بدي بخل، پيامدهاي بخل، آثار سخاوت و درمان بخل بيان شده كه همه در حكم نسخه‌هاي شفابخش قرآني و حديثي براي درمان آن است.

فاقد چكيده لاتين