شماره ركورد
1241711
عنوان مقاله
بررسي وضعيت شاخص تركيبي امنيت آبي استان هاي ايران در بازه 1390-1395: كاربردي از روشهاي تحليل چندمعياره
پديد آورندگان
مالكي ، نادر سازمان مديريت و برنامهريزي استان سمنان , شاكري بستان آباد ، رضا دانشگاه تهران , صالحي كمرودي ، محسن دانشگاه تبريز , سيدآبادي ، سعيده دانشگاه صنعتي شاهرود
از صفحه
21
تا صفحه
32
كليدواژه
شاخص تركيبي امنيت آب , ايران , منابع آبي , تحليل چند معياره , شاخص اسپيرمنشانون
چكيده فارسي
خشكسالي و كم آبي در ايران يك واقعيت اقليمي است و باتوجه به روند روزافزون نياز بخشهاي مختلف به آب بهويژه بخش كشاورزي، مشكل خشكسالي در سالهاي آينده حادتر خواهد شد. اين در حالي است كه رويكرد حفظ امنيت آبي در سياستهاي توسعه كشور بهويژه در بخش كشاورزي كمتر ديده ميشود و سياستگذاري توسعه در ايران منجر به تهديد منابع آب كشور شده و برقراري امنيت آبي را در كشور با چالش جدي مواجه نموده است. از اين رو مديريت منابع آبي و چگونگي بهكارگيري آن در ايران نيازمند بازنگري جدي است و ضروري است منابع آب مناطق مختلف از لحاظ فاكتورهاي فيزيكي، اجتماعي و اقتصادي مورد سنجش مستمر قرار گرفته و براساس آن سياستهاي توسعهاي صورت پذيرد. از اين رو هدف مطالعه حاضر بررسي وضعيت امنيت آبي استانهاي كشور در سالهاي 1390 و 1395 براساس شاخصهاي امنيت آبي و شناسايي مهمترين متغيرهاي موثر برآن است. به اين منظور ابتدا با استفاده از روش تحليل سلسله مراتبي و نظرات كارشناسان و پژوهشگران اهميت نسبي شاخصهاي امنيت آبي تعيين شد و با استفاده از روشهاي تحليل چند معياره شاخص تركيبي امنيت آبي استانهاي ايران در سالهاي 1390 و 1395 ساخته شد. براساس نتايج استانهاي خوزستان، تهران، آذربايجان شرقي، كردستان و مازندران در وضعيت بهتر و استانهاي قم، يزد، كرمان و سيستان و بلوچستان در وضعيت بدتري از نظر امنيت آبي نسبت به ساير استانهاي كشور دارند.
عنوان نشريه
آب و توسعه پايدار
عنوان نشريه
آب و توسعه پايدار
لينک به اين مدرک