بررسي هم بستگي ميان هيپودنشيا و عدم تقارن در تكامل دندان هاي دائمي

خلاصه: سابقه و هدف: هيپودنشيا يك آنومالي دنداني است كه به غيبت مادرزادي كمتر از 6 دندان اشاره دارد. اين اختلال تحت تاثير الگوهاي ژنتيكي و عوامل محيطي مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي عدم تقارن در تكامل دندانهاي دائمي سمت راست و چپ در كودكان مبتلا به هيپودنشيا است كه مي تواند در برنامه ريزي درمان جامع براي اين بيماران كمك كننده باشد. مواد و روشها: در اين مطالعه توصيفي-مقطعي نمونه هاي مورد بررسي از بيماران مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي اردبيل در سال هاي 97 و 98 انتخاب شدند.3 معيار براي ورود افراد به مطالعه در نظر گرفته شد:.بيماراني با سن 5 تا 14 سال كه براي ادامه درمان به تهيه راديوگرافي پانوراميك نياز داشتند ، سابقه مشكلات پزشكي، سندرم هاي كرانيوفيشيال و شكاف در ناحيه صورت و دهان وسابقه درمان ارتودنسي نداشتند.از معيار توصيفي Häävikko براي تعيين ميزان تكامل دندان هاي دائمي استفاده گرديد. عدم تقارن دو طرفه در تكامل هر دندان در كودكان مبتلا به هيپودنشيا و كودكان سالم در همان بازه سني مقايسه گرديدوبراي آناليز داده ها از آزمون فيشر و رگرسيون لجستيك استفاده شد. از آزمون دقيق فيشر جهت بررسي ارتباط بين وجود يا عدم وجود missing و وجود يا عدم وجود آسيمتري نمونه هاي تحت بررسي استفاده شد. سطح معني داري آزمون 0/05 بود. يافته ها: از مجموع 1604 راديوگرافي پانوراميك بيماران مورد بررسي،162مورد مبتلا به هيپودنشيا بودند. بر اين اساس شيوع هيپودنشيا در جمعيت مورد بررسي 10/16% بود.بيشترين شيوع غيبت دنداني به ترتيب در دندان هاي پرمولر دوم منديبل و لترال ماگزيلا بود. نتايج اين بررسي نشان داد شانس وجود آسيمتري در بيماران مبتلا به هيپودنشيا 11/54برابر سايرين است. نتيجه گيري: به نظر مي رسد احتمال وجود آسيمتري در تكامل دنداني كودكان مبتلا به هيپودنشيا بيشتر از افراد سالم است