رشد صنعتي ايران و تاثيرپذيري آن از پيچيدگي صادرات

هدف اين مطالعه بررسي رابطه پيچيدگي صادرات و نرخ رشد صنايع كارخانه‌اي ايران است. به اين منظور، از شاخص پيچيدگي صادرات و ساير متغيرهاي كنترلي رشد نظير نرخ ارز واقعي، شاخص تشكيل سرمايه و تعداد شاغلين با تحصيلات دانشگاهي به تفكيك كدهاي دو رقمي آيسيك و طي دوره زماني 2016-2004 نيز استفاده شده است. نتايج حاصل از تخمين مدل به روش پنل ديتا و با استفاده از روش حداقل مربعات تعميم‌يافته (EGLS)و حداقل مربعات كاملاً اصلاح شده (FMOLS)، نشان‌دهنده اثر مثبت و معنادار متغير پيچيدگي صادرات بر رشد صنعتي ايران است. پيشنهاد مي‌شود براي دست‌يابي به رشد صنعتي بالا، مشوق‌ها و سياست‌هاي حمايتي بنحوي تنظيم و اجرا شود كه منجر به تغيير تدريجي ساختار توليد صنعتي به‌طوريكه فعاليت‌هاي داراي محصولات پيچيده‌تر جايگزين فعاليت‌هاي داراي پيچيدگي پايين صادراتي شود.