برنامه‌ريزي راهبردي مديريت دفن زباله‌هاي شهري (مورد مطالعه: شهر مياندوآب)

با توجه به رشد روزافزون جمعيت و توسعه شهري و افزايش مصرف‌گرايي به ميزان قابل توجهي بر حجم زباله‌هاي شهري افزوده شده است و دفن بهداشتي اين زباله‌ها داراي مراحل دقيقي از جمله انتخاب مكان، اماده‌سازي و بهره‌برداري از محل مي‌باشد و هر كدام از اين مراحل نيازمند مديريت صحيح از جهات گوناگون زيست‌محيطي، اجتماعي و اقتصادي بوده تا كمترين زيان متحمل گردد. هدف اين مقاله، مديريت دفن زباله‌هاي شهري در شهر مياندواب مي‌باشد. نوع تحقيق كاربردي و روش آن نيز توصيفي –تحليلي مي‌باشد و براي جمع‌آوري اطلاعات نيز از مطالعات ميداني و كتابخانه‌اي و براي تجزيه و تحليل آن از مدل SWOT استفاده شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه دفن زباله‌ها بصورت سنتي بدون تفكيك و بازيافت با كسب امتياز (0.42)، دفن نامناسب زباله‌هاي توليد شده با امتياز وزني (0.34)و پايين بودن سطح امكانات خدماتي و تجهيزات، مهمترين موانع اساسي بر سر را مديريت دفن زباله شهر مياندواب به حساب مي‌آيند. از طرف ديگر، اهميت داشتن بازيافت زباله و پتانسيل بالاي اقتصادي آن و توان جمع‌اوري زباله به صورت مكانيزه و افزايش يافتن جمعيت تحت پوشش خدمات شهري به عنوان مهمترين نقاط قوت قرار دارند . در نهايت، نزديكي محل دفن زباله‌ها به مناطق روستايي، سرازير شدن شيرابه‌هاي زباله روي زمين‌هاي كشاورزي و افزايش مشكلات زيست‌محيطي و عدم توجه مسئولين و مديران شهري به صنايع بازيافت به عنوان مهمترين تهديد پيش‌روي شهر مياندواب از لحاظ مديريت دفن زباله‌ها شناخته شدند.واژه‌هاي كليدي: مديريت، دفن زباله، برنامه‌ريزي راهبردي، مياندواب.