نقش تأثير ارتباط دانشگاه و صنعت در بهبود عوامل مؤثر در عملكرد پايدار شركت‌هاي كوچك و متوسط

افزايش توجه جامعه به مسائل مربوط به پايداري الزام توجه به بهبود عملكرد پايدار در شركت‌هاي كوچك و متوسط را ايجاد كرده‌است. صنايع و شركت‌هاي مختلف براي بهبود عملكرد پايدار نياز به ارتباط مؤثر و مداوم با دانشگاه‌ها دارند تا بتوانند از مزاياي رقابتي حاصل از آموزش و پژوهش استفاده كنند، معيارهاي مختلفي براي بهبود عملكرد پايدار وجود دارند كه ازنظر اهميت ممكن است در شركت‌هاي مختلف متفاوت باشند، شركت‌هاي كوچك و متوسط به دليل محدوديت‌هاي ذاتي خود توانايي بهبود هم‌زمان تمام معيارهاي عملكرد را ندارند. هدف از اين پژوهش شناسايي عوامل مؤثر بر بهبود عملكرد پايدار شركت‌هاي كوچك و متوسط با استفاده از روش كيو و سپس رتبه‌بندي اين عوامل با استفاده از روش بهترين_بدترين مي‌باشد. جامعه آماري اين پژوهش نيز شامل خبرگان آگاه در زمينه ارتباط دانشگاه و صنعت مي‌باشد كه از سطح استان گيلان، شركت‌هاي كوچك و متوسط شهر رشت انتخاب شدند و درمجموع از 11 خبره استفاده‌شده‌است. با انجام روش كيو چهار گروه ذهني به نام‌هاي توانمندسازي، رهبري، بازار گرايي و عمليات شناسايي شدند كه هركدام چهار زيرمعيار نيز داشتند. درنهايت با انجام روش بهترين_بدترين، نتايج نشان داد كه مهم‌ترين عاملي كه بر بهبود عملكرد پايدار شركت‌هاي كوچك و متوسط تأثير دارد و از طريق ارتباط دانشگاه و صنعت بهبود مي‌يابد، رهبري مي‌باشد.