بررسي احساس امنيت در فضاي عمومي با تأكيد بر سبك زندگي مخاطره­آميز

هدف پژوهش حاضر، بررسي عوامل مرتبط با احساس امنيت در حوزة عمومي با تأكيد بر سبك زندگي مخاطره­آميز است. تحقيق حاضر با رويكردي كمي، با روش پيمايش و استفاده از پرسش­نامه اجرا شد. نمونة تحقيق شامل 384 نفر از جوانان شهر يزد است كه با روش نمونه­گيري تصادفي طبقه­اي چندمرحله­اي انتخاب گرديده است. احساس امنيت جوانان بالاتر از حد متوسط بوده و بيشتر جوانان سبك زندگي مخاطره­آميز پاييني دارند. آزمون فرضيه­ها نشان داد احساس امنيت علاوه بر سبك زندگي مخاطره­آميز، با متغيرهاي سن، جنسيت، سطح تحصيلات، دينداري و سرماية اجتماعي داراي رابطة معنادار است. بر اساس نتايج رگرسيون متغيرهاي سبك زندگي مخاطره­آميز، سرماية اجتماعي و تحصيلات بيشترين سهم را در تبيين احساس امنيت در فضاي عمومي دارند. با توجه به رابطة مستقيم سبك زندگي مخاطره­آميز و احساس امنيت، نحوة برنامه­ريزي براي نظارت بر فضاي عمومي نيازمند توجه بيشتري است. چنان چه مكانيسم­هاي غيررسمي نظارت اجتماعي در فضاهاي عمومي تقويت شود، افرادي كه رفتارهاي مخاطره­آميزتري دارند، كمتر در چنين عرصه­هايي احساس امنيت خواهند كرد.