بررسي تأثير آموزش گروهي بر ميزان آگاهي، نگرش و آمادگي كاركنان بهداشت و درمان نيروي انتظامي از بيوتروريسم

مقدمه: اﺳﺘﻔﺎده رو ﺑﻪ رﺷﺪ ﺗﺴﻠﯿﺤﺎت ﭘﯿﭽﯿﺪه در دنياي مدرن، باعث شده شناخت ﻋﻠﻞ ﺗﺮوريسم به ‌ويژه ﺑﯿﻮﺗﺮوريسم و روش‌هاي ﭘﯿﺸﮕﯿﺮي و مقابله با آن در اوﻟﻮيت ﻗﺮار گيرد. هدف: اين مطالعه با هدف بررسي اثر مداخله‌ي آموزش گروهي بر آگاهي، نگرش و آمادگي كاركنان بهداشت درمان ناجا نسبت به حملات بيوتروريسم انجام شد. مواد و روش‌ها: اين پژوهش به روش نيمه تجربي در سال 1398 انجام گرفت. ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻣﯽ كاركنان معاونت بهداشت و درمان نيروي انتظامي استان اصفهان (60 نفر) بود. حجم نمونه در گروه آزمون (30 نفر) و كنترل (30 نفر) بودند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه 29 گويه‌اي آگاهي و نگرش و آمادگي مقابله با بيوتروريسم كه توسط حمزه پور و خواجه نصيري در سال 1394 طراحي شد، استفاده گرديد. آموزش شامل سبب‌شناسي، تشخيص و مداخله در حملات بيوترويسم در قالب كارگاه 8 ساعته بود. تجزيه تحليل داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي، تحليل كوواريانس چند متغيره به ‌وسيله نرم‌افزار SPSS نسخه 24 انجام شد. يافته‌ها: ميانگين نمره آگاهي نگرش و آمادگي در دو گروه آزمون و كنترل قبل از مداخله تفاوت آماري معني‌داري نداشت (‌P 0/5). ميانگين نمره آگاهي (1/35±5/13)، نگرش (0/61 ±3/29) و آمادگي (1/75±6/23) مقابله با بيوتروريسم در شركت كنندگان قبل از مداخله در گروه آزمون در سطح متوسط بوده و بعد از آن به ترتيب به (0/97 ±6/93) (0/51 ±4/13) و (2/50±10/26) بهبود يافته و اين اختلاف معني‌دار بود (‌P 0/05). ضريب اتاي آموزش گروهي براي آگاهي كاركنان 0/463، نگرش كاركنان 0/322 و آمادگي كاركنان 0/413 درباره بيوتروريسم بود. متغيرهاي جمعيت شناختي (سن، جنس، تحصيلات و سابقه كار) با هيچ كدام از متغيرهاي پژوهش ارتباط معني‌داري نداشت (P 0/05‌). بحث و نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان داد كه آموزش گروهي مي‌تواند موجب بهبود آگاهي، نگرش و آمادگي كاركنان گردد. به روز بودن اطلاعات و آمادگي مقابله با بيوتروريسم براي پرسنل بهداشتي درماني نيروي انتظامي به عنوان خط اول مقابله ضروري است.