بررسي ماهيت قواعدعمومي عقود اذني در نظام حقوقي ايران و فقه شافعيه

فاقد عنوان لاتين

زمينه و هدف: عقود اذني يكي از پركاربردترين قراردادهايي هستند كه افراد در طول زندگي خود استفاده مي‌نمايند. برهمين اساس، در غالب كتب فقهي و حقوقي مصاديق عقد اذني به طور جداگانه و به تفصيل مورد بررسي قرار گرفته است. مصاديق عقد اذني علي­رغم تفاوت­هايي كه با يكديگر دارند، تابع يكسري احكام و قواعد مشترك مي باشند. روش شناسي: پژوهش حاضر با روش تحليلي - توصيفي انجام شده است. يافته ­ها و نتايج: با بررسي‌هاي صورت گرفته موارد ذيل را مي‌توان به عنوان قواعد عمومي عقود اذني احصا نمود: اماني بودن مأذون در عقود اذني، جايز بودن عقود اذني، امكان سلب حق فسخ طرفين در عقود اذني، رضايي بودن عقود اذني، انحلال عقد اذني در صورت فوت، جنون و سفه هر يك از طرفين در مواردي كه رشد معتبر است.

فاقد چكيده لاتين