بررسي تاثير تجويز ويتامين D بر فاكتورهاي استرس اكسيداتيو خون در دانشجويان: يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور

هدف: كمبود ويتامين D در جهان بسيار گسترده است و در كشورهاي اسلامي نيز علي‌رغم وجود نور خورشيد كافي رواج دارد. تحقيقات اخير نشان داده‌اند كه كاهش سطح ويتامين D عملكرد ميتوكندري را مختل و استرس اكسيداتيو را تقويت مي‌كند و منجر به بروز بيماري‌هاي شايع مانند اختلالات متابوليكي مي‌شود. اين مطالعه با هدف ارزيابي تأثير مكمل ويتامين D بر عوامل استرس اكسيداتيو در دانشجويان انجام گرديد. مواد و روش‌ها: اين مطالعه يك كارآزمايي باليني تصادفي دوسوكور بود. دانشجويان به طور تصادفي به دو گروه دارونما و درمان با حجم نمونه به ترتيب 26 و 25 نفر در هر گروه تقسيم شدند. دانشجويان دو پرل 50 هزار واحد ويتامين D يا دارونما در زمان شروع درمان و بعد از 4 هفته دريافت كردند. قبل از شروع مطالعه و بعد از 8 هفته، بيوماركرهاي استرس اكسيداتيو از جمله ظرفيت تام آنتي‌اكسيداني پلاسما و پراكسيداسيون ليپيدها در نمونه‌هاي خون اندازه‌گيري شد. يافته‌ها: در ابتداي مطالعه، تفاوت معني‌داري بين گروه درمان و دارونما در ميانگين ويتامين D وجود نداشت ولي بعد از تجويز ويتامين D، اين تفاوت معني‌دار شد. ويتامين D در مقايسه با گروه دارونما به طور قابل توجهي ظرفيت آنتي‌اكسيداني كل را افزايش (0.019=P) و ميزان پراكسيداسيون ليپيدها (0.004=P) را كاهش داد. نتيجه‌گيري: نتايج اين مطالعه تأثير تجويز ماهانه 50 هزار واحد ويتامين D را در كاهش عوامل استرس اكسيداتيو دانشجويان نشان مي‌دهد.