تحليل قرآني از گونه‌هاي انتخاب در كربلا

فاقد عنوان لاتين

قرآن در سوره قيامت، حقيقتي را كه منكران معاد در دنيا پنهان مي‌كردند، آشكار مي‌كند.­ آنان وانمود مي‌كردند كه شبهه‌اي علمي، يعني ممكن نبودن زنده شدن مرده باعث مي‌شود به رستاخيز ايمان نياورند؛ ولي قرآن ماهيت‌شان را روشن كرد: أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظامَهُ بَلى قادِرينَ عَلى أَنْ نُسَوِّيَ بَنانَهُ بَلْ يُريدُ الْإِنْسانُ لِيَفْجُرَ أَمامَهُ؛[1] آيا انسان مى‌پندارد كه هرگز استخوان‌هاى او را جمع نخواهيم كرد؟! آرى، ما قادر هستيم كه (حتى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتب كنيم. [نه اينكه به گمان او قيامتى در كار نباشد] بلكه انسان مىخواهد [با دست و پا زدن در شك و ترديد] فرارويش را [از اعتقاد به قيامت كه بازدارندهاى قوى است] باز كند [تا براى ارتكاب هر گناهى آزاد باشد!].

No Abstract