مقايسه تأثير آموزش والدگري مبتني بر مواجهه با چالش‌هاي فرزندپروري و برنامه فرزندپروري مثبت بر ابعاد والدگري مؤثر و سازگاري زوجي در مادران داراي فرزند نوجوان

Comparing the Efficacy of Parenting Education Based on Coping with Challenges of Parenting and Triple-p (Positive Parenting Program) on Components of Effective Parenting and Marital Adjustment in Mothers of Adolescent

پژوهش حاضر با هدف بررسي مقايسه تأثير برنامه فرزندپروري مثبت و آموزش والدگري مبتني بر مواجهه با چالش ­هاي فرزندپروري بر ابعاد والدگري مؤثر و سازگاري زوجي مادران انجام شد. روش پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون، پس­آزمون و پي‌گيري يك‌ماهه با گروه گواه بود. جامعه آماري، مادران داراي فرزند نوجوان شهر اصفهان در سال تحصيلي 98-1397بودند. از افرادي كه در فراخوان شركت كردند 24 آزمودني با روش تصادفي انتخاب و در گروه­ها گمارش شدند. مداخلات به صورت هشت جلسه دو ساعته انجام شد. داده­ها با استفاده از پرسش‌نامه­ هاي والدگري آلاباما و سازگاري زوجي اسپانير (1976) گردآوري شدند. براي تحليل داده­ها از تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر استفاده شد. نتايج نشان داد ميان برنامه فرزندپروري مثبت و گروه گواه در والدگري مثبت و نظارت ضعيف تفاوت معني­داري وجود دارد، همچنين بين گروه والدگري مبتني بر مواجهه با چالش­ها و گروه گواه از نظر والدگري مثبت، تنبيه بدني و اطلاع، تفاوت معني­داري ديده شد. هر چند تفاوتي ميان تأثير دو روش آموزشي بر ابعاد والدگري مؤثر و سازگاري زوجي يافت نشد (05/0P<). بر پايه يافته­ ها مي­توان گفت برنامه فرزندپروري مثبت و آموزش والدگري مبتني بر مواجهه با چالش­هاي فرزندپروري، هر كدام مي­توانند برخي كاركردهاي والدگري را ارتقا دهند. در واقع مي‌توان نتيجه گرفت هيچ كدام از روش­هاي آموزش فرزندپروري به‌تنهايي جامعيت نداشته‌اند و لذا با توجه به اثربخشي متفاوت دو روش آموزشي، توصيه مي­شود براي ارتقاي كيفيت فرزندپروري و به منظور تأثير بيشتر، تركيبي از برنامه­هاي آموزشي استفاده شود.

The purpose of this study is to compare the efficacy of parenting education based on coping with challenges of parenting and triple-p on effective parenting components and marital adjustment in mothers of adolescents. This study was a semi-experimental study with pre-test, post-test and control groups with a follow-up a month later. The study population consisted of mothers with adolescent in Isfahan 2018. Among them, 24 volunteers were selected through random selection sampling and randomly assigned to experimental and control groups. Exp-erimental groups were treated for 2 hours in 8 sessions. The data were collected using Alabama parenting questionnaire and Dyadic adjustment scale. The results of repeated measurements analysis showed that there was a significant diff-erence in Positive Parenting and poor monitoring. Also between parenting prog-ram based on coping with Challenges and control group was significant difference in Positive Parenting, Corporal Punishment and parental attentiveness. No differences were found between two training packages in terms of effective parenting and marital adjustment (p<0.05). Based on the fin-dings, it can be stated that standard training package (Triple-p) and parenting education based on coping with challenges of parenting can each promote some parenting functions, due to the different effectiveness of these two educational methods, it is recommended to use these educational programs to improve the quality of parenting.