بررسي شيوع انگل‌هاي خارجي در برخي از گونه‌هاي ماهيان آكواريومي در جنوب غرب ايران

پرورش ماهيان آكواريومي با اهداف اقتصادي و يا تزييني صورت مي‌گيرد. پرورش ماهيان آكواريومي با مشكلاتي نظير بيماري‌هاي انگلي همراه است. از اين رو هدف از بررسي حاضر تشخيص انگل‌هاي خارجي در بافت‌هاي آبشش و پوست برخي ماهيان آكواريومي شامل گونه‌هاي آنجل (Pterophyllum scalar)، فلاور (Synspilus vieja)، بارب (Systonus tetrazona) و كوي (Cyprinus carpio) مي‌باشد. تعداد 120 قطعه ماهي به صورت تصادفي از مراكز فروش و تكثير ماهي شهرستان شهركرد به صورت زنده و انفرادي براي وجود انگل‌هاي خارجي مورد مطالعه قرار گرفتند. در مجموع 66 قطعه از 120 قطعه ماهي بررسي شده معادل 55 درصد داراي آلودگي انگلي بودند. انگل هاي جدا شده شامل تريكودينا پديكولوس (Tricodina pediculus) و اكتيوفتيريوس مولتي فيليس (Ichthyophthrius multifilis) از تك ياخته ها و داكتيلوژيروس و چيلودونلا از ترماتود هاي مونوژن بودند. بيشترين ميزان آلودگي در ماهي كوي به ميزان 86.6 درصد و كمترين آلودگي در ماهي فلاور به ميزان 33.3 درصد مشاهده گرديد. نتايج اين مطالعه آلودگي انگلي به ميزان قابل توجهي را در ماهيان آكواريومي اين منطقه نشان مي دهد.