تغييرات بيان ژن PEPCK بافت كبد و HOMA-IR پس از تمرين تناوبي و مصرف ژل رويال در رت هاي ديابتي نوع دو

سابقه و هدف: ديابت نوع دو شايع‌ترين بيماري درون‌ريز است كه به دليل عدم تحمل گلوكز در اثر برهم‌ خوردن تعادل بين ذخاير و تقاضاي انسولين رخ مي‌دهد. هدف پژوهش حاضر، مطالعه تغييرات بيان ژن PEPCK بافت كبد و شاخص مقاومت به انسولين پس از انجام تمرين تناوبي و مصرف ژل رويال در رت‌هاي ديابتي نوع دو بود. مواد و روش‌ها: جامعه آماري پژوهش تجربي حاضر را 36 موش‌ صحرايي نر ويستار 4 تا 6 هفته‌اي با وزن 20 ±100 گرم تشكيل مي‌داد كه پس از 20 هفته تغذيه با رژيم پرچرب و با تزريق درون صفاقي 25 ميلي‌گرم STZ به ازاي كيلوگرم وزن رت‌ها ديابتي شدند. رت‌هاي ديابتي در 4 گروه كنترل (8 سر)، تمرين تناوبي (10 سر)، ژل رويال (8 سر)، تمرين تناوبي ژل رويال (10 سر) گروه‌بندي و پروتكل تمريني و گاواژ ژل رويال روي آن‌ها اجرا شد. هشت هفته تمـرين هـوازي، 5 جلسه در هفته با تناوب شديد 2 دقيقه‌اي با 2 تا 8 تناوب با 80 تا 90 درصد vo2 max و تناوب استراحت يك‌دقيقه‌اي با 50 تا 56 درصدvo2 max اجرا شد. يافته‌ها: در مقايسه با گروه كنترل، تمرين تناوبي شديد به كاهش معني‌دار گلوكز و شاخص مقاومت به انسولين منجر شد (P 0.001). تمرين تناوبي و ژل رويال همچنين به افزايش بيان PEPCK در سلول‌هاي كبدي در مقايسه با گروه كنترل منجر شد. استنتاج: تمرينات تناوبي و ژل رويال در رت‌هاي ديابتي منجر به بهبود نيمرخ گليسيميك و تغييرات سطوح گلوكز و انسولين و نيز تغيير در بيان ژن PEPCK كبدي نسبت شد.