چالش‌هاي ترجمه‌هاي قرآن در آيات متشابه مربوط به عصمت رسول خدا (ص) و راهكارها (بررسي موردي: آيات 12 سوره هود و 43 سوره توبه)

يكي از مباني كلامي تفسيري مطرح در ميان مفسّران مسلمان، مسئله عصمت پيامبران است. ظاهرِ متشابه برخي آيات قرآن، ناسازگار با اين مبنا مي‌نماياند و بر اين اساس هر يك از مفسّران مسلمان با توجه به مباني كلامي مذهب خود تلاش كرده است تا با ارائه تفسيري از اين آيات، ساحت مقدّس انبياء الهي را از گناه منزّه شمرد؛ رويكردي كه در بيشتر ترجمه‌هاي قرآن ـ جز تعدادي محدود ـ تاكنون مغفول مانده است. ترجمه‌هاي قرآن غالباً بدون توجّه به تفسير و صرفاً براساس معناي اصطلاحي واژگان، به ترجمه اين دست آيات اقدام كرده‌اند كه در بيشتر موارد علاوه بر عدم موفقيت در رفع تشابه آيه، بر تشابه آن نيز افزوده‌اند. از جمله مهم‌ترين اين آيات، آيات موهِم عتاب و يا عفو پيامبر(ص) است كه در ترجمه‌ها، به درستي تبيين و رفع تشابه نشده است و در اين مقاله كوشش شده است به روش تحليلي ـ توصيفي و نوآورانه، به صورت موردي، ضمن بررسي چالش‌هاي تفسير و ترجمه آيه 12 سوره هود كه به‌ظاهر بر نهي رسول خدا (ص) از تركِ ابلاغِ پيام وحي دلالت دارد؛ و نيز آيه 43 سوره توبه كه به‌ظاهر دلالت بر عفو رسول خدا (ص) دارد، به ترجمه‌اي دقيق و صحيح و در برخي موارد، نوين بر اساس رويكرد تفسيري صحيح و منطبق با مبناي كلامي عصمت دست يابيم.