رابطه هاي زنانه مردانه و ملاحظات روش شناختي(درجستجوي استعاره هاي خلاقانه: زنانه غير تهاجمي،جاندار و جانبخش)

اين مقاله به رابطه روش شناختي بين طراحي مسئله و روش شناسي مي پردازد. مؤلفه‌هاي عقلانيت محاسباتي «تصرف سلطه‌جويانه» بر محيط بر اساس ادراك محيط با گفتمان تهاجمي، يعني علم محور قدرت خام و ناپخته است.رويكرد هاي مكانيستيِ ومردانه ، اخلاق وآداب سحرشدگانِ انضباط مكانيستي ازجمله اكتفا به فناوري وبوروكراسي اند كه با روش شناسي يكسويه، نتوانستند طرح و گزينه بديل تر و تازه و با طراوت دهند.گزينه بديل هنر و استعاره بارور است كه فهم كنشگر را با پيچيدگي اقتضائات زندگي و از راه اعتلاي شورِ وجودي اش مواجه مي سازد و براي تعين شكوفايي جامعه پذيري وارزيابي فردي راهي به سوي برقراري رابطه سازنده نظم هماهنگي با تنوع سبك هاي زندگي خلاقانه مي گشايد. الگوهاي زبان برشناخت اجتماعي، يادگيري احساس تفكر و قضاوت بينا فردي و جمعي و اجتماعي هم دلالت دارند كه با محتوا و روش ها و فرايند فرهنگ ، فلسفه اجتماعي و سرمايه اجتماعي مرتبط تلقي مي شوند. مطلق كردن شناخت اجتماعي ، و منحصر كردن آن به هرگونه يا ژانر يا سبك خاص و يك سويه نگر مثلا تفسيرجنسيتي افراطي (مردانه ، تكنوكراتيك،ديوانسالارانه يا جنسيتي) چندان سودمند نيست. دريك جمع بندي ساده: سوادهنري ،سوادعاطفي هم نيازي عاطفي و هم خواسته و پيش نياز ارتقاي اپيستميك / شناختي است .