برنامه‌ريزي منابع آب در حوضه آبريز كرخه با توجه به درآمد ناخالص بخش كشاورزي، توازن در توزيع درآمد كشاورزي و تأمين حقابه محيط‌زيستي

درمطالعات طرح‌هاي توسعه منابع آب بايد علاوه بر توجيهات فني، جنبه‌هاي اقتصادي، اجتماعي و محيط‌زيستي نيز مدنظر قرار داده شود. از اين‌رو استفاده از روشهاي شبيه‌سازي براي توسعه يك استراتژي مناسب و به منظور تصميم‌گيري براي آينده منابع آب ‌هر پهنه‌اي امري ضروري بشمار مي‌آيد. براي شبيه‌سازي حوضه‌ آبريز كرخه از مدل MODSIM استفاده شده است. دو نوع سياست كلي، يكي مربوط به ميزان تقاضاي آب در بخش كشاورزي از جهت مصرف حداقلي، ميانه و حداكثري و ديگري مرتبط با چگونگي توسعه سدهاي حوضه از جهت اضافه شدن سدهاي در دست‌ساخت و مطالعه به سيستم تعريف‌شده‌اند. شاخص‌هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست‌محيطي مدنظر كه جهت بررسي هريك از سناريوها در اين پژوهش استفاده شده است عبارت‌اند از: سطح زير كشت، توليد ناخالص داخلي، دبي زيست‌محيطي تالاب هورالعظيم و از همه مهم‌تر ضريب ويليامسون كه بحث كاهش نابرابري اقتصادي و توازن در توزيع درآمد حاصل از كشاورزي ميان استان‌هاي حوضه آبريز كرخه را مورد بررسي قرار مي‌دهد. درآخر نيز با استفاده از روش‌هاي تصميم‌گيري چند معياره به نام‌هاي فرآيند تحليل سلسله مراتبي و تحليل شبكه‌اي و نرم‌افزار Super Decisions، سياست‌هاي مدنظر رتبه‌بندي شده و در كنار انتخاب سياست برتر نتايج با يكديگر مقايسه شده است. طبق نتايج در هر دو روش تحليل سلسله مراتبي و تحليل شبكه‌اي، سناريو مشتمل بر توسعه سدهاي دردست مطالعه و مصرف كم آب وپس از آن سناريوي توسعه سدهاي در دست ساخت و مطالعه حوضه آبريز كرخه در شرايط مصرف آب ميانه، به ترتيب بهترين سياست‌ها براي برنامه‌ريزي در حوضه برمبناي شاخص‌هاي درنظر گرفته شده هستند.