بررسي قابليت استفاده از ضريب تشت تبخير براي محاسبه تبخير و تعرق گياه مرجع در منطقه خرم آباد

برآورد تبخير و تعرق گياه مرجع يكي از اجزاي مهم در طراحي سيستم‌هاي آبياري و مديريت آب براي آبياري گياهان ميباشد. در اين پژوهش چهار ضريب تشت تبخير تشت اشنايدر (1992)، اورنگ (1998)، آلن و پروت (1991) و كونيكا (1989) جهت برآورد تبخير و تعرق مرجع نسبت به مدل فائو پنمن مانتيث ‏با استفاده از شاخص‌هاي RMSE، MAE، AARE، MR و ضريب اسپيرمن مورد ارزيابي قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز ضرايب مختلف جهت برآورد (ETo ) از ايستگاه سينوپتيك خرم‌آباد جمع آوري گرديد. نتايج ارزيابي آماري نشان داد در دوره روزانه ضرايب تشت اورنگ (1998) و اشنايدر (1992) به ترتيب با RMSE برابر 1.004 و 1.13 (mm.day1) به عنوان مناسب‌ترين و ضرايب تشت آلن و پروت (1991) و كونيكا (1989) به ترتيب با RMSE برابر 1.83 و 1.47 (mm.day1) به عنوان نامناسب‌ترين ضرايب انتخاب شدند. از طرف ديگر نتايج ارزيابي آماري براي دوره 10 روزه ضرايب تشت كونيكا (1989) و اشنايدر (1992) به ترتيب با RMSE برابر 6.01 و 8.25 (mm.day1) به عنوان مناسب‌ترين ضرايب و ضرايب آلن و پروت (1991) و اورنگ (1998) با RMSE برابر 13.90 و 9.43 (mm.day1) به عنوان نامناسب‌ترين ضرايب انتخاب شدند. همچنين آزمون همبستگي اسپيرمن نشان داد كه نتايج همه‌ي ضرايب، همبستگي قابل قبولي نسبت به روش مرجع دارند.