مدل علي حمايت‌هاي اجتماعي تحصيلي، مهارت‌هاي تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي

پژوهش حاضر يك پژوهش همبستگي و از نوع پژوهش هاي مدلسازي معادلات ساختاري بود. هدف از اين پژوهش بررسي برازش مدل علي حمايت هاي اجتماعي تحصيلي، مهارت هاي تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي بود.  جامعه آماري اين پژوهش شامل تمامي دانش آموزان پايه دهم(اول متوسطه دوم) شهر شيراز بود كه در سال تحصيلي 1399-1398 مشغول به تحصيل بودند.  200 دانش آموز پايه اول متوسطه دوم  (146 دانش آموز دختر و 54 دانش آموز پسر) به روش نمونه گيري در دسترس از دبيرستان هاي شهر شيراز در سال تحصيلي 1399-1398 انتخاب شدند و به پرسشنامه هاي حمايت هاي اجتماعي تحصيلي(SSSS)، مهارت هاي تحصيلي(SSI) وپرسشنامه استاندارد  خودكارآمدي تحصيلي جينكز و مورگان پاسخ دادند. تجزيه و تحليل داده ها در دو سطح توصيفي و استنباطي به وسيله نرم افزار SPSS22 و AMOS22 انجام شد و براي بررسي نقش واسطه اي متغيرها از آزمون بوت استراپ استفاده شد. نتايج نشان داد كه مدل علي از برازش مطلوبي برخوردار است و حمايت اجتماعي تحصيلي دانش آموزان پيش بيني كننده مهارت هاي تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي است. علاوه بر اين ، مهارت هاي تحصيلي نقش ميانجي بين حمايت اجتماعي تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي ايفا مي كند. به طور كلي مي توان گفت كه حمايت هاي اجتماعي تحصيلي قادر است با افزايش مهارت هاي مطالعه، باعث افزايش خودكارآمدي تحصيلي شود.