نقش واسطه‌اي اِسناد ارتباطي و بخشش زناشويي در رابطه بين روان رنجوري، سبك‌هاي دلبستگي و رضايت زناشويي

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش واسطه‌اي اسناد ارتباطي و بخشش زناشويي در رابطه بين روان‌رنجوري، سبك‌هاي دلبستگي و رضايت زناشويي انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصيفي از نوع همبستگي و تحليل مسير بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه زنان و مردان متأهل شهر شهركرد بود كه 240 نفر از آنان به روش هدفمند و براساس ملاك‌هاي ورود و خروج از نواحي دوگانه شهرداري انتخاب شدند و به پرسشنامه‌هاي اسناد ارتباطي فينچام و برادبري؛ مقياس كيفيت زناشويي نورتون؛ مقياس روان‌رنجوري مك كري و كاستا؛ پرسشنامه شيوه‌هاي رفتاري فارمن و وهنر؛ مقياس تجارب روابط نزديك وي و همكاران و بخشش در روابط زناشويي مك كالو و همكاران پاسخ دادند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه مدل از برازش مناسبي برخوردار است؛ همچنين داده‌ها نشان داد روان‌رنجوري، سبك‌هاي دلبستگي ايمن و اجتنابي، بخشش زناشويي و اسناد ارتباطي بر رضايت زناشويي اثر مستقيم (001/0 p ) و سبك‌هاي دلبستگي با ميانجيگري اسناد ارتباطي و بخشش زناشويي و روان‌رنجوري با ميانجي‌گري اسناد ارتباطي بر رضايت زناشويي اثر غيرمستقيم داشتند (001/0p ). بحث و نتيجه‌گيري: مشاوران و روان‌شناسان خانواده بايد به زوج‌هايي كه به دليل روان‌رنجوري و يا سبك‌هاي دلبستگي (اجتنابي) زندگي‌شان به مشكل دچار شده است، كمك كنند تا الگوهاي تعاملي ناكارآمد و همچنين سبك‌هاي شناختي تحريف شده را برطرف نمايند و بخشش را در بين آنان رواج دهند.