موصولي‏ سازي در گزيده‏اي از زبانهاي ايراني: رويكردي رده‏شناختي

پژوهش حاضر به بررسي سلسله مراتب دسترسي رابطه‏هاي دستوري كينان و كامري(1977)، در موصولي‏سازي و محدوديتهاي بينازباني حاكم بر آن و نيز به شيوه‏هاي نشانگذاري گروه اسمي هم‏مرجع با هستۀ اسمي بر پايۀ نظريات كينان(1985)، در سه زبان ايرانيِ نائيني، دلواري، و تالشي مي‏پردازد. در اين پژوهش سعي بر آن است تا به دو پرسش اساسي پاسخ داده شود: نخست، تا چه حد موصولي‏سازي جايگاه‏هاي نحوي متفاوت در سه زبان ياد شده با سلسله مراتب دسترسي رابطه‏هاي دستوري كينان و كامري و محدوديتهاي حاكم بر آن انطباق دارد؟ دوم، در زبانهاي مورد نظر، از كدام شيوه‏هاي موصولي‏سازي براي نشانگذاري گروه اسمي هم‏مرجع با هستۀ اسمي در هريك از جايگاه‏هاي نحوي بهره گرفته مي‏شود؟. در سنجۀ پرسش‏هاي مذكور، پرسشنامه‏اي برمبناي چارچوب برگزيده براي گردآوري داده‏هاي مورد نياز تدوين شد و طي مصاحبه‏هاي حضوري با گويشوران، اين پرسشنامه تكميل و حدود140.ساخت موصولي از هريك از زبانهاي مورد مطالعه استخراج گرديد.داده‏هاي حاصل از اين سه زبان، نشان از امكان موصولي‏سازي تمام جايگاه‏هاي نحوي سلسله ‏مراتب دسترسي را دارند ونيز شواهدي دال بر همسويي با محدوديتهاي حاكم بر سلسله مراتب دسترسي رابطه‏هاي دستوري و نيز محدوديتهاي حاكم بر نشانگذاري گروه اسمي هم‏مرجع با هستۀ اسمي به دست مي‏دهند.