مقايسه يادگيري دانشجويان آموزش ديده به روش الگوي مديريت با دانشجويان آموزش ديده به شيوه موجود در تدريس زبان دوم

پژوهش حاضر با هدف تعيين تفاوت يادگيري دانشجويان آموزش ديده به روش الگوي مديريت با دانشجويان آموزش ديده به شيوه موجود در تدريس زبان دوم (مطالعه موردي: دانشجويان واحدهاي تهران شمال و علوم و تحقيقات تهران) انجام شد.جامعه­آماري شامل دانشجويان واحدهاي تهران شمال و علوم و تحقيقات مشعول به تحصيل  در سال 1399-1398 بوده است. حجم نمونه بر اساس جدول كرجسي مورگان (1970)، 285 دانشجو تعيين شد. الگوي مديريت آموزش بر اساس تدريس در درس زبان دوم براي گروه آزمايش و روش تدريس متداول و سنتي براي گروه كنترل به‌ كار گرفته شد. قبل از اجراي سناريوي آموزشي، آزمون پيشرفت تحصيلي درس زبان دوم اجرا شد و پس از اجراي الگوي مذكور براي گروه آزمايش، پس آزمون از هر دو گروه به عمل آمد. داده‌هاي جمع‌آوري شده از آزمون t زوجي نشان دادند ميانگين در پس‌آزمون گروه آزمايش بالاتر از پس‌آزمون گروه كنترل بوده است (0.05 P)؛ در نتيجه سطح يادگيري دانشجويان آموزش ديده به روش الگوي مديريت با دانشجويان آموزش ديده به شيوه موجود در درس زبان دوم تفاوت دارد. همچنين پيشنهاد مي شود الگوي مديريت آموزش در برنامه درسي زبان دوم  به مهارت هاي گوش كردن، صحبت كردن، خواندن و نوشتن براي آشنايي هرچه بيشتر دانشجو گنجانده شود.