بررسي اثر افزايش عامل گستراننده زنجير و پركننده‌ها بر استحكام كششي و چسبندگي لاينر بر پايه‌ي HTPB

سامانه هاي با پيشرانه جامد به دو دسته سامانه هاي با پيشرانه متصل به بدنه و پيشرانه ي كارتريجي تقسيم مي شوند. در سامانه هاي با پيشرانه متصل به بدنه، لاينر يك چسب پليمري است كه وظيفه اتصال ميان پيشرانه و بدنه را به عهده دارد، بنابراين مي بايست داراي استحكام مكانيكي و چسبندگي كافي باشد. نوع و مقدار هر يك از اجزاء اين تركيب پليمري نقش مهمي در استحكام آن دارد. در اين پژوهش اثر مقدار گستراننده ي زنجير در بازه ي 64 درصد و نيز پركننده ها در بازه ي 179 درصد، بر استحكام كششي لاينر بر پايه HTPB و نيز چسبندگي لاينر به پيشرانه مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان داد با افزايش مقدار گستراننده ي زنجير، استحكام چسبندگي لاينر به پيشرانه و نيز استحكام كششي و ازدياد طول در نقطه شكست لاينر افزايش مي يابد. همچنين مشخص گرديد افزايش مقدار پركننده تا 15درصد، سبب بهبود استحكام كششي و ازدياد طول در نقطه شكست مي شود در حالي كه افزايش مقدار پركننده با كاهش قابليت نفوذ پذيري لاينر به سطح پيشرانه، چسبندگي لاينر به پيشرانه را كاهش مي دهد