اثربخشي گروه درماني فراتشخيصي يكپارچه بر راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان مادران كودكان مبتلا به سرطان

زمينه: پژوهش ها نشان داده اند كه درمان فراتشخيصي يكپارچه نگر در تأكيد ويژه اش روي نحوه تجربه و پاسخدهي به هيجان ها بي همتا و منحصر به فرد است. اما پيرامون اثر بخشي درمان فرا تشخيصي يكپارچه بر تنظيم شناختي هيجانات مادران كودكان مبتلا به سرطان پژوهشي صورت نگرفته است. هدف: اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي درمان فرا تشخيصي يكپارچه بر تنظيم شناختي هيجان مادران كودكان مبتلا به سرطان انجام شد. روش: اين پژوهش از نوع شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري اين پژوهش را كليه مادران كودكان مبتلا به سرطان كه در بيمارستان هاي محك، شهداي تجريش، بهرامي و حضرت علي اصغر در سال 1398 در شهر تهران تحت درمان بودند، تشكيل داد. 31 نفر از مادران به با روش نمونه گيري در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفي تعداد 15 نفر در گروه آزمايش و 16 نفر گروه گواه جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش حاضر عبارت بودنداز، پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان(CERQ) فرم كوتاه (گارنفسكي و كرايج، 2006) و پروتكل درمان فراتشخيصي يكپارچه (بارلو،2011). گروه آزمايش 12 جلسه 90 دقيقه اي درمان فراتشخيصي يكپارچه دريافت كردند. تحليل داده ها با روش تحليل كوواريانس تك متغيره و با استفاده از نرم افزار 23 SPSS انجام شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه درمان فرا تشخيصي يكپارچه به افزايش استفاده از راهبردهاي سازش يافته شامل پذيرش، تمركز مجدد مثبت، تمركز مجدد بر برنامه‌ريزي، ارزيابي مجدد مثبت و ديدگاه گيري در مقايسه با گروه گواه شد و همچنين به كاهش معنادار استفاده از راهبردهاي سازش نايافته شامل: فاجعه سازي، ملامت خويشتن، نشخوارگري و ملامت ديگران منجر شد (0/001 P le;). نتيجه‌گيري: درمان فرا تشخيصي يكپاچه نگر باعث افزايش استفاده از راهبردهاي انطباقي هيجاني و كاهش استفاده از راهبردهاي غير انطباقي در مادران كودكان مبتلا به سرطان مي شود كه اين فرآيند به بهبود سلامت روان اين مادران كمك شاياني خواهد كرد.