بايسته هاي اعتباربخشي شواهد عصب شناختي نزد مراجع قضايي

زمينه و هدف: از زمان پيدايش دانش عصب-حقوق، نـظام­ هاي حقوقي به طور روزافـزونـي از تكنيك­ هاي عصب­شناسي بهره مي ­برند. هم ­اكنون شواهد عصب ­شناختي به عنوان امارات اثبات دعوي به دادگاه ­ها راه پيدا كرده­ و بيش از پيش مورد توجه قضات قرار گرفته ­اند. از آنجا كه تعيين اعتبار قانوني شواهد عصب ­شناختي در دادرسي­ هاي كيفري كنوني امري حياتي است، لازم است بدانيم كه لوازم اعتباربخشي اين­گونه شواهد نزد دادرسان چه مي­ باشند. لذا مسئله محوري مقاله حاضر اينست كه چگونه مي­ توان شواهد عصب شناختي را به درستي و به نحو معتبري در دادرسي دادگاه­ها به كار گرفت؟ مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نظري به ‌روش توصيفي-تحليلي مي باشد و روش جمع‌آوري اطلاعات آن به صورت كتابخانه اي با مراجعه به اسناد، كتب و مقالات است. يافته‌ها: اعتبار حقوقي شواهد عصب­ شناختي مستلزم اثبات اعتبار علمي، ساختاري و كاركردي آن­ها نزد مراجع قضايي است. ملاحظات اخلاقي: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعايت اصالت متون، صداقت و امانت­داري رعايت شده است. نتيجه‌گيري: به طور كلي در اين مقاله دريافتيم كه استعانت به آزمايشات اكولوژيك واقع­گرايانه مبتني بر استانداردها و پروتكل ­هاي جهاني­ با درنظر گرفتن عوامل دخيل فيزيولوژيك و رواني در ارزيابي اعتبار علمي اين شواهد امري ناگزير است؛ همچنين همكاري گروه متخصصين پزشكي-حقوقي در قالب هيئت­ هاي تخصصي مشورتي قضائي يا در بدنه پزشكي قانوني و رعايت اصول دادرسي عصب­ شناختي مي­ تواند كمك شاياني در اعتبارسنجي ساختاري و كاركردي داده­ هاي منتج از اين شواهد نمايد.

No English Abstract